Όταν θα "χάνεις" το μυαλό σου.

Στάθηκα λίγο. 
Είμαι παρατηρητής. 
Του προσωπικού μου χάους. 

Έχασα τα λογικά μου σήμερα. 
Έχω ξεχάσει... 
Να αναπνέω. 

Προσπαθώ. 
Να μαζέψω.. 
το κεφάλι μου. 

Χάνομαι. 
Αραιά και που. 
Χάνω τον εαυτό μου. 

Σα να μπερδεύομαι. 
Μέσα στη δύνη
των πολλαπλών συμπλεγμάτων 
και των ανασφαλειών. 

Πάντα φοβάμαι. 
Να και κάτι που ποτέ δεν ξέχασα. 

Με σκούντηξα. 
Μου υπενθύμισα. 
Να κάνω ένα τσιγάρο. 
Έβαλα και ένα ποτήρι κρασί. 

Μέτρησα μέχρι το τρία. 
Πήρα μια βαθιά ανάσα.. 
και φύσηξα. 

Να φύγει από μέσα μου 
το χάος. 

~ σε σκέφτομαι ~
      (συνέχεια)

Τέλος;

Πολλά θα άλλαζαν. 

Κάθε φορά που πλησιάζει αυτό

πολλά λέμε θα κάναμε διαφορετικά..

Αν ήξερα; 

Αν ήξερα ότι αυτό ήταν το τελευταίο βράδυ..

Πολλά θα έκανα. 

Θα σε κρατούσα αγκαλιά όλο το βράδυ. 

Δε θα κοιμόμουν όμως. 

Θα σε κοίταγα για να προλάβω να σε χορτάσω. 

Όταν έφευγες, 

θα σε φίλαγα όπως πρώτα. 

Για να ΄χεις να θυμάσαι. 

Αν ήξερα, πολλά θα αξιοποιούσα διαφορετικά. 


Εσύ τι θα έκανες αν ήξερες ότι αυτό το βράδυ που ζεις τώρα θα ήταν το τελευταίο που περνάς με έναν άνθρωπο; 


Εγώ πάντως θα ευχόμουν να μην ξημερώσει ποτέ. 

.

Ειίναι περίεργο το άδειο σπίτι. 

Λείπετε όλοι.

Το παρατήρησα. 

Οι θόρυβοι ακούγονται εκπληκτικά καθαρά. 

Ακούς τα πάντα. 

Σε εκνευρίζουν τα πάντα. 

Κι η ανάσα σου ακούγεται πεντακάθαρα. 

Σε εκνευρίζει κι αυτή. 

Ξέρεις ο μεγαλύτερος μου φόβος είναι αυτός. 

Μόνη, στο άδειο σπίτι όπως πρώτα. 

Ξέρεις πίστευα ότι είχα ξεφύγει από αυτό. 

Γέλασα λίγο με τον εαυτό μου. 

Το 'χω συνδέσει με τέλος. 

Με απουσία. 

Μοναξιά. 

Ξέρω πως τώρα δε σημαίνει τέλος. 

Δεν θέλω.

Ελπίζω. 

Πως η μια φορά που άδειασε δε θα σημαίνει κάτι. 

Και πως θα υπάρχει θόρυβος. 

Λένε πως ο θόρυβος φέρνει πονοκέφαλο. 

Εμένα πάντα μου έφερνε χαρά. 

Ξέρεις ότι κάποιος είναι εκεί όταν υπάρχει. 

Φοβάμαι το τέλος. 

Πάντα. 

Και δεν ξέρω γιατί. 

Αλλά πάντα κάθε μικρός καυγάς θυμίζει τέλος. 

Φοβάμαι ξανά. 

Ξέρεις, είναι που πιστεύω πως το δικό μας τέλος.. 

δε θα γραφτεί ποτέ. 

Πάντα να θυμάσαι...

- Εεε κάνεις ψυχανάλυση; ... κι είσαι ευχαριστημένη με τη θεραπεία σου;

- Μεγάλη κουβέντα.

- Με ενδιαφέρει γι'αυτό ρωτάω.

- Σνομπάρεις ψυχανάληση;

- Όχι αναρωτιέμαι για το αν βοηθάει.

Κάπως έτσι ξεκινάει. Κάπως έτσι ξεκινάει ένας μεγάλος έρωτας. Ποτέ δεν ξέρεις από πού θα έρθει. Ένας έρωτας απλώς έρχεται. Έτσι από το πουθενά. Και κάπως έτσι εγκαθίσταται στη ζωή σου. Ένας μεγάλος έρωτας απλώς ξεκινά.. με μια χαζή αφορμή. 

Υ.Γ Ποτέ μην ξεχνάς τη δική μας χαζή αφορμή. κάθε φορά σαν την πρώτη φορά. 

μόνο εσύ κι εγώ.

Road's end getting nearer

We cover distance but not together

I am the storm, and I am the wonder

And the flashlights, nightmares, sudden explosions

 

~ μου λείπεις εεε ~

Ναι. αν κάτι κυριαρχεί στο μυαλό μου αυτό είσαι εσύ.

Βρίσκομαι στα χέρια σου. 
Ουρλιάζω. 
Ουρλιάζω από ηδονή. 

Είσαι έρωτας. 

Συνεχίζω να βρίσκομαι στα χέρια σου. 
Αυτή τη φορά κλαίω.
Απροσδιόριστη η αιτία.

Κλαίω για όλα. 

Κλαίω για αυτά που βγήκαν απ'τα χείλη σου.
Κλαίω γιατί πιστεύω στη διαφορετικότητά σου. 
Κλαίω γιατί λέω μεγάλες κουβέντες. 
Κλαίω γιατί τις εννοώ. 
Κλαίω γιατί κι εσύ λες. 
Κλαίω γιατί πάντα έτσι γίνεται.

Όμως δεν κλαίω πια μετά απο λίγο. 

Φοβάμαι αυτά που λες. 
Όχι το περιεχόμενο. 
Την ανάγκη μου να σε πιστέψω. 

Περνούν μερικά λεπτά. 
Σκέφτομαι σ'αγαπώ. 
Δεν το λέω. 
Λέω απλώς ότι είσαι η γυναίκα της ζωής μου. 
Σκέφτομαι σ'αγαπώ. 

και πάλι κλαίω.

Σκέφτομαι να μεγαλώνουμε μαζί. 

φοβάμαι. 

Είσαι από αυτούς τους έρωτες. 
Από αυτούς που κάνεις σχέδια. 

πάλι φοβάμαι. 

το ζω. 

~ έλα να μεγαλώσουμε η μία την άλλη, έλα να γευόμαστε η μία την άλλη. για καιρό. πολύ καιρό ~ 

Είναι που να.. Τις τελευταίες μέρες.. Ζω για να σε γεύομαι.

4 φρούτα bonne maman

Κάθομαι στον καναπέ. 

Πάλι σκέφτομαι. 

Σκέφτομαι κορμιά. 

Μάτια. 

Εικόνες. 

Λέξεις.

Χαμόγελα. 

Σκέφτομαι το βάζο με την αγαπημένη σου μαρμελάδα. 

Έτσι βουτάς μέσα μου. 

Όπως βουτάς τα δάχτυλα σου μέσα στο βαζάκι. 

Και με γεύεσαι. 

Και κάπου κάπου σε γεύομαι κι εγώ. 

Ίδια πάντα η αγαπημένη γεύση του έρωτα. 

Μοναδική. 

Αλλά και αλλιώτικη με σένα. 

Άραγε τι είναι έρωτας;

Μάλλον θα σου πω το να με κοιτάς. 

Να χαμογελάς. 

Έρωτας είναι να θες να παγώσει ο χρόνος, 

διότι ποτέ δεν είναι αρκετός μαζί σου.

~ Βούτα με στον έρωτα σου, πνίξε με στον ωκεανό σου, αλλά πάντα να θυμάσαι στο τέλος να με κολυμπήσεις ως την ακτή. μη με αφήσεις ποτέ στον πάτο. θα βουλιάξω. δε θα επιπλεύσω. ~ 

Δύο τελείες

Γενικά τις τελευταίες μέρες έχω κόκκινα μαλλιά. 
Είναι άβολο. 
Σκέφτομαι. 
Αγχώνομαι. 
Είσαι αυτό που λένε "πολύ καλό για να 'ναι αληθινό".
Σε σκέφτομαι. 
Τα κόκκινα μαλλιά τα σιχαίνομαι. 
Ακριβώς όπως σιχαίνομαι το φόβο που νιώθω. 
Μετά σε βλέπω. 
Ηρεμώ. 
Μετά πάλι έρχονται στο νου μου τα κόκκινα μαλλιά. 
Εσύ όμως πάλι, ακόμη κι αυτά τα κάνεις να φαντάζουν όμορφα. 
Σκέφτομαι. 
Αυτό το έχω νιώσει άλλες δύο φορές. 
Είναι το ίδιο πάντα.
Όμως τώρα είναι ακόμη καλύτερο. 
Καλύτερο από ποτέ. 
Τώρα ξέρω να το χειριστώ. 
Αου. 
Άβολο. 
Πάλι αγχώθηκα. 

Χαμογέλασα. 

Σε σκέφτηκα. 

   * Γενικά τρελαίνομαι...               

Ειδκά με τρελαίνεις.. * 

  

                                                          I do nothing but think of you 

                                                                        :) 

Καπνίζω drum καφέ..

φεύγω, γυρίζω, φεύγω γυρίζω, φεύγω.. 

κάνω κύκλους γύρω από τον εαυτό μου. 

κυνηγάω την ουρά μου. 

ιστορία που κρατάει χρόνια. 

κανένας ποτέ δεν το κατάφερε. 

μα εγώ συνεχίζω.. 

μάλλον δεν έχω κάτι άλλο. 

και καταλήγω κάπως έτσι.. 

να κυνηγάω την ουρά μου. 

και πού και πού εμφανίζεσαι. 

και τότε κυνηγάω εσένα για λίγο. 

έτσι για αλλαγή. 

το αποτέλεσμα.. 

πάντα το ίδιο. 

τι κυνηγάω εσένα..

τι την ουρά μου.. 

το αποτέλεσμα μένει το ίδιο. 

όμως εμένα μ'αρέσει που αλλάζω πού και πού ρότα.. 


Υ.Γ αν και πάντα σιχαινόμουν το κυνηγητό.. μιας και τρέχω αρκετά αργά.. είναι που δε μπορώ τελικά να κάνω και αλλιώς. και κάθομαι και καπνίζω. αυτή τη φορά ντραμ κκαφέ. γιατί είναι ελαφρύς. και τα πνευμόνια μου θα αντέξουν το τρέξιμο..  

Θυμήθηκα. Θυμήθηκα και επέβαλα στον εαυτό μου να ξεχάσει.

Από επιλογή.

Τόσες μέρες και τόσες ώρες διάβασμα που η σκέψη μου δεν υπήρχε πουθενά. Δεν υπήρχε χρόνος. Και σήμερα κάπου ανάμεσα σε κεφάλαια που βάζουν τους ανθρώπους σε κατηγορίες κι εξηγούν τις συμπεριφορές έκανα διάλειμμα. Αλλά από την κούραση δε μπορούσα να εκφραστώ. Ήθελα να μιλήσω και δε μπορούσα. Να πω.. και να βρω το γιατί. Γιατί εγώ βρέθηκα πνιγμένη κάποτε. Γιατί έχασα εμένα. Γιατί υποτάχθηκα σε ξένες επιταγές. Γιατί... γιατί.. γιατί..γιατί... 

Πρέπει να ζούμε καταστάσεις από επιλογή. Δεν πρέπει να βιάζουμε τα πάντα για να γίνει αυτό που θέλουμε. Δεν είναι όλα ένα παιχνίδι. Πρέπει να σεβόμαστε. Εμάς πρώτα κι έπειτα τους άλλους..! Και κάπως έτσι να δημιουργούμε από κοινού. Να μη δημιουργεί ένας.. Αλλά από κοινού. 

Να υπάρχει ένα εμείς ισότιμο.. Κι όχι ένα επιβεβλημένο από το εγω εμείς. 

Γιατί ζεις πνιγμένος..; 

Γιατί βρίσκεσαι να μη ζεις πράγματα από επιλογή.. αλλά από επιβολή. 

 ~Όταν επιτέλους κάνω πράγματα από επιλογή.. Σέβομαι και δημιουργώ. Και η πραγματικότητα παύει να είναι φορτική. Όταν οι επιλογές μας συναντήθηκαν.. κάτι όμορφο έγινε.. και τώρα ξέρω. Ό,τι κάνω τώρα.. το κάνω από επιλογή. Δεν έτυχε. Το έφτιαξα.. και τώρα το φτιάχνουμε.. α' πληθυντικό. ~ 

Προς αναζήτηση..

Έρωτας.. 
Άγνωστης μορφής..
Σχήματος 
ή χρώματος. 

Άγνωστης προέλευσης. 
Ασήμαντης καταγωγής.  
Δυναμικής έλξης. 

Ύπαρξις.
Γελοία.  

Αγνώστου πατρός. 
Άγνωστης μητρός. 

Έρωτας απλός.
Γαλήνιος. 
Όμορφος. 
Αισθαντικός. 

Έρως. 
Ειλικρινής. 

Έρως. 
Μαγευτικός. 


Πραγματοποιήσιμος. 
Αληθινός. 

Πλούσιος και γευστικός.

Έρως. 
Ακαταμάχητος.
  

~Έρως ανίκατε μάχαν.~ 

Υ.Γ. πίστη στην αξία που διαιωνίζει την ύπαρξη αυτού του κόσμου. Αμφιβολία για το είδος της. Αγάπη για την ύπαρξη της. Σεβασμός στο πρόσωπο της. 




(..).το ότι δεν μπόρεσες να είσαι εσύ.. δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει.. 

4ις στίχοι..!

One of these mornings..

Won't be very long..

You'll look for me.. 

And I'll be gone..!  

Τέσσερις οι στίχοι.. πολύ περισσότερα τα νοήματα. Κανείς δεν είναι δεδομένος.. Κανείς δεν είναι σίγουρο ότι θα υπάρξει.. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όταν θες κάποιος να υπάρξει φροντίζεις. Όταν θες κάποιον το δείχνεις. Δεν θα είμαι δεδομένη για κανέναν. Όποιος θέλει κερδίζει την ύπαρξη μου.. Όπως έχω κερδίσει κι εγώ τη δική του. Αν δεν κάνεις τίποτα μην περιμένεις να υπάρξω.. δεν πρόκειται. 

Με αγάπη 

(!)  

Προδοσία..

Δε με ενοχλεί πολύ τίποτα από τα συνηθισμένα. 

Δε με πληγώνουν πολλά πράγματα από τους ανθρώπους. 

Με πειράζει πολύ..

Η προδοσία..

Όλες τις φορές που έχω πληγωθεί..

Είναι επειδή έχω νιώσει προδομένη.  

Δε μου αρέσει αυτό.

Να νιώθω ότι κάποιος με είχε στα χέρια του..

Κι αντί φεύγοντας να με ακουμπήσει κάτω..

Ήσυχα.. Απαλά..

Με πέταξε κάτω.

Χωρίς καμία προφύλαξη.

Χωρίς αγάπη. 

Με πέταξε κάτω.

Μου αρέσουν τα ξηγημένα πράγματα. 

Δε μου αρέσει να νιώθω προδομένη. 

Δε μου αρέσει να τολμήσω να με αφήσω στα χέρια σου.. 

Κι εσύ να μη φροντίσεις πώς θα με αφήσεις κάτω. 

Προσπάθησε..

Και μη με κάνεις να νιώσω προδομένη. 


Υ.Γ Νιώθω πως είσαι για μένα κι εγώ για σένα.. Όμως μπορεί να μην ισχύει. Αλλά αν δεν ισχύει θέλω να μου το πεις. Δε θέλω να νιώσω προδομένη στο είπα ξανά. Αυτό είναι κάτι που με πειράζει πολύ. Σήμερα είμαι λίγο θυμωμένη μαζί σου.. Αυτό. Γιατί περιμένω. 

Αίσθημα ότι είναι Κυριακή.. 

Του δειλινού ταιριάζεις..

Μα όποιος στ’ αλήθεια ερωτεύεται..κάνει τον πόνο προσευχή, βαρκούλα κάνει το φιλί

και ξενιτεύεται.. 

(!) 

Οι νύχτες από εδώ και πέρα..

Υπάρχουν κάποια βράδια που είναι μαγικά. 

Βράδια που είναι τρυφερά. 

Που δε θυμίζουν τίποτα σε άλλες αντίστοιχες βραδιές.

Που ξεπερνούν ωμότητες και ανάγκες.

Που ξεπερνούν το πάθος..

Και αφήνουν το ρομαντισμό.

Αφήνουν την ουσία. 

Την ομιλία. 

Την έλξη. 

Τον αισθησιασμό. 

Αφήνουν τα σώματα να θέλουν. 

Και τα αγγίγματα να μιλούν. 

Οι συμμετέχοντες να νιώθουν.. να θέλουν.. αλλά να αρκούνται.

Να περιμένουν. 

Να φτάνουν στο "αμην".

Λίγο πριν την έκρηξη. 

Και πάλι εκεί να μένεις. 

Με την ανάγκη. 

Με την ανάγκη όλο και να μεγαλώνει.. 

Και να τα κάνει όλα ακόμη πιο επιθυμητά..

Είναι.. να.. αυτά τα βράδια που δεν υπάρχουν συχνά.. 

Που είναι αλλόκοτα.. 

Και που σου αφήνουν μία περίεργη γλύκα οικειότητας, 

τρυφερότητας και αγάπης.. 

Είναι κάτι βράδια.. να.. σαν αυτό που περάσαμε χθες.. :) 

Και στο αφτί μου να ηχεί ξανά και ξανά η φράση σου.. 

"πώς θα σε ερωτευτώ αμα δε σε γευτώ..; " 

Κι είναι και κάποιες βραδιές που επιθυμείς.. 

Επιθυμείς πολύ.. 

Και δεν κάνεις "σεξ"..

Κάνεις "έρωτα"..  

:) 

Τι ωραία μέρα.. :)

Όλα κύλησαν ομαλά. Σαν τον παλιό καλό καιρό. Κάτι σα να τακτοποιήθηκε μέσα μου. Μου είχε λείψει. Μου είχε λείψει να τρώμε πεστο, να καθόμαστε σε ένα καναπέ με τις ώρες και να βλέπουμε σειρές. Να βρίζουμε, να γελάμε, να περνάμε χρόνο μαζί.. Μου είχες λείψει.. Χάνω τους ανθρώπους που αγαπώ περισσότερο.. Είναι περίεργο που κινδύνεψα.. Χωρίς εσένα σε αυτήν εδώ την πόλη είμαι μισή. Ακούγεται υπερβολικό.. Αλλά είσαι το πιο μεγάλο κομμάτι της πραγματικότητας μου εδώ. Και θα είμαι χαζή να ξεχάσω ξανά να το φροντίσω. Χαίρομαι που με σκούντηξες.. Το χρειάζομαι πού και πού.. Κι εύχομαι να είσαι εδώ.. 

Κι από την άλλη σκέφτομαι εσένα.. Επιβάλεις την παρουσία σου στη ζωή μου με ένα εξαιρετικά μοναδικό και υπέροχο τρόπο. Είναι σα να είσαι για να ανήκεις σε αυτή. Πολύ περίεργο. Πώς γίνεται κάποιος να ταιριάζει τόσο πολύ στην πραγματικότητά σου που να επιβάλει την παρουσία του και να το κάνει όμορφο; Είναι εντυπωσιακό. Νιώθω όμορφα.. Μου αρέσει αυτό. Είναι σα να έχεις το δικαίωμα. Κι εγώ πάντα κρατώ απόσταση σαράντα πόντους μακριά σου. Φοβάμαι. Γιατί όταν η απόσταση μικραίνει γεμίζω πράγματα. Κι η απόστασή μου είναι η ασφάλεια μου. Και δεν είναι κακή. Θέλω να την αγαπήσεις και να την ερωτευτείς. Τότε όλα θα είναι μαγικά. Και φοβάμαι ξανά. Φοβάμαι να εξαφανίζεσαι.. Αν και μέσα μου ξέρω, είσαι εκεί. Το νιώθω. Απλώς επειδή φοβάμαι χρειάζομαι ενδείξεις ύπαρξης. Συγχώρεσε το μου αυτό. Δεν είναι πίεση. Έχω πληγωθεί. Αλλά εσύ είσαι άλλο ελπίζω. Κι είναι που δε μπορώ να σε κοιτάξω στα μάτια. Και ξέρεις. Ξέρεις πολλά περισσότερα. Και σε εμπιστεύομαι. Πιστεύω αυτά που λες, αλλά φοβάμαι μήπως κάνεις πίσω. Αυτά σκέφτομαι και περιμένω. Περιμένω να χτυπήσει η πόρτα μου.. Θέλω να με ερωτευτείς. Και πάντα κρατώ στο μυαλό μου τη φράση σου.. Για να μου δίνει αυτό που χρειάζομαι. 

Μ'αρέσεις..  


Δύο μέρες τώρα νιώθω ευτυχισμένη.. :)  


Κι ακούω κασετόφωνο την playlist paris, je t'aime.. Και ταξιδεύω σε άλλη εποχή :) 

 

:) 

 Υ.Γ. Ίσως και να είχα άδικο πάνω σε αυτό που είχα γράψει.. Κι ίσως είναι αναπόφευκτο το "μπλέξιμο"

Ας μας φτύσει κάποιος..

Σήμερα ξυπνήσαμε όλοι χαρούμενοι.. :) ( "ξυπνήσαμε" όσοι κοιμήθηκαν τελοσπάντων. )

Ήταν μια βραδιά ιδαίτερη.

Με αλλαγές για όλους μας.

Τι νύχτα κι αυτή.

Και η νότα ευτυχίας που επικρατεί..

Ελπίζω να κρατήσει..

Είναι η πρώτη φορά που είμαστε χαρούμενοι σε τέτοιο ποσοστό.

Ακούγεται αστείο όπως το λέω..

Αλλά επειδή η ευτυχία είναι στιγμές..

Χαίρομαι που αυτές στιγμές για τους περισσότερους από εμάς είναι τώρα..

Και δε με νοιάζει γι'αύριο.


Είμαι ευτυχισμένη.. :) Ναι είμαι. Σήμερα είμαι ευτυχισμένη. Και ξέρω. Και παίζω με το λαστιχάκι σου και το μπλέκω στα μαλλιά μου κι αυτό γίνεται δικό μου. Κι έπειτα το μπερδεύω στα δόντια μου και το μπλέκω στα δάχτυλά μου.. Κι είναι δικό μου. Και το φοράω στο χέρι μου. Να μου θυμίζει.. Κι έχω κάτι να θυμάμαι ότι σήμερα είμαι ευτυχισμένη. Για αύριο δεν ξέρω.. Αλλά η μέρα μου έχει αρκετές ώρες ακόμη και λέω να τις απολαύσω :) ~