Ματαιότης.
Αίσθημα κενού γύρω από το εγώ σου. 
Ξέχασα. 
Θυμήθηκα. 

Η δυστυχία φέρνει δυστυχία. 
Η μιζέρια, μιζέρια. 
Και η ευτυχία;
Ποτέ της τίποτα.  
Είναι αρκετή και μόνη, 
σα να σου λεει

Αγαπώ. 
Γεμίζω γραμμές. 
Αδιάφορες.
Πάντοτε τους ήτανε φτωχές. 
Ούτε εγώ πλούτισα ποτέ. 
Κι ας ένιωσα. 

Φτωχή δεν ήμουν όμως και ποτέ. 
Είχα εσένα. 
Κι ας μην έχω τα πλούτη.

Κι αφού δεν ήρθε τίποτα. 
Κράτησα την ευτυχία. 
Πάντα ευάλωτη. 
Πώς να την προσέξεις;  

Κι αφού δε γέμισε το κενό εκείνο, 
να λες πάλι καλά... 
δε γέμισες μιζέρια. 

 

you're my playground love. 

για δες.. έξω φυσάει.

Κάθομαι. 
Κι εκεί που κάθομαι συννεφιάζει. 
Συννέφιασε σήμερα το πρόσωπο σου αγάπη μου. 
Εγώ όμως συνέχισα. 
Και πάλι κάθομαι.
Να ρισκάρω. 
Το πότε θα ρίξει την πρώτη σταγόνα βροχή. 
Το πρώτο πλατσ ακούστηκε.
Οι πρώτες σταγόνες πέφτουν. 
Βράχηκα. 
Βράχηκαν τα μάτια μου από τα δάκρυα. 
Κι ο ουρανός άστραψε. 
Να αστράφτει πάντα το πρόσωπό σου σκέφτηκα. 
Όταν χαμογελάς. 
Για μένα τότε αστράφτει ο ουρανός. 
Χαζό ακούγεται, 
θα πεις. 
Κι όμως. 
Αληθινά περίεργο θα σου απαντήσω. 
Τώρα βρόντηξε κιόλας. 
Να που φοβήθηκα λιγάκι. 
Κι όταν φοβάμαι σκέφτομαι πως φυσάει. 
Είναι ωραία η αίσθηση όταν φυσάει. 
Νιώθεις καθαρός. 
Κι όμως πάλι φοβάμαι. 
Σήμερα φοβάμαι και που φυσάει. 
Ίσως επειδή σκέφτηκα παραπάνω. 
Φοβάμαι πολύ.
Φοβάμαι τον αέρα που ίσως φυσήξει. 
Κι ίσως
σε πάρει μακριά μου. 




~ στο νου μου επικρατεί αυτό. η ευτυχία μας είναι ότι πιο σπουδαίο μου έχει συμβεί ~

Πάντα να θυμάσαι...

- Εεε κάνεις ψυχανάλυση; ... κι είσαι ευχαριστημένη με τη θεραπεία σου;

- Μεγάλη κουβέντα.

- Με ενδιαφέρει γι'αυτό ρωτάω.

- Σνομπάρεις ψυχανάληση;

- Όχι αναρωτιέμαι για το αν βοηθάει.

Κάπως έτσι ξεκινάει. Κάπως έτσι ξεκινάει ένας μεγάλος έρωτας. Ποτέ δεν ξέρεις από πού θα έρθει. Ένας έρωτας απλώς έρχεται. Έτσι από το πουθενά. Και κάπως έτσι εγκαθίσταται στη ζωή σου. Ένας μεγάλος έρωτας απλώς ξεκινά.. με μια χαζή αφορμή. 

Υ.Γ Ποτέ μην ξεχνάς τη δική μας χαζή αφορμή. κάθε φορά σαν την πρώτη φορά. 

μόνο εσύ κι εγώ.

Road's end getting nearer

We cover distance but not together

I am the storm, and I am the wonder

And the flashlights, nightmares, sudden explosions

 

~ μου λείπεις εεε ~

218.

Day 1. 

Πίσω στο κλουβί μου. 

Υπήρξα πουλί ελεύθερο. 

Καιρό.

Ο χρόνος μου τελείωσε. 

Είμαι πίσω.

Σκέφτομαι μόνο εσένα. 

Στα μάτια μου κάθε φορά που σε σκέφτομαι το βλέμμα σου.

Το βλέμμα σου, κάθε φορά που ολοκληρώνεις τη γλυκιά σου ιεροτελεστία. 

Με κοιτάς. 

Περνάς τα δάχτυλα σου..

Βγάζεις την μπλούζα μου. 

Ίδιο πάντα. 

Σπουδαίο κάθε φορά και περισσότερο. 

Θέλω να λιώσω στα χέρια σου.

Να κυλήσω σε κάθε σημείο του κορμιού σου. 

Να σε καλύψω ολόκληρη. 

Να είμαι παντού πάνω σου. 

Κι εσύ σε εμένα. 

Θέλω να σε γεύομαι. 

Ξανά. 

Γεύση μοναδική.

Κάθε σημείο σου. 

Day 1 - completed. 

 ~ Μου λείπεις πολύ κι είναι αρχή ακόμη... Κι έπειτα μαζί σου θέλω να ΄μαι. Γιατί με εσενα είμαι καλύτερη. Κι όπως λέει η Βαγγελιώ είμαστε με κάποιον γιατί μαζί του είμαστε καλύτεροι απ'ότι θα μπορέσουμε ποτέ να υπάρξουμε μόνοι.~

Ναι. αν κάτι κυριαρχεί στο μυαλό μου αυτό είσαι εσύ.

Βρίσκομαι στα χέρια σου. 
Ουρλιάζω. 
Ουρλιάζω από ηδονή. 

Είσαι έρωτας. 

Συνεχίζω να βρίσκομαι στα χέρια σου. 
Αυτή τη φορά κλαίω.
Απροσδιόριστη η αιτία.

Κλαίω για όλα. 

Κλαίω για αυτά που βγήκαν απ'τα χείλη σου.
Κλαίω γιατί πιστεύω στη διαφορετικότητά σου. 
Κλαίω γιατί λέω μεγάλες κουβέντες. 
Κλαίω γιατί τις εννοώ. 
Κλαίω γιατί κι εσύ λες. 
Κλαίω γιατί πάντα έτσι γίνεται.

Όμως δεν κλαίω πια μετά απο λίγο. 

Φοβάμαι αυτά που λες. 
Όχι το περιεχόμενο. 
Την ανάγκη μου να σε πιστέψω. 

Περνούν μερικά λεπτά. 
Σκέφτομαι σ'αγαπώ. 
Δεν το λέω. 
Λέω απλώς ότι είσαι η γυναίκα της ζωής μου. 
Σκέφτομαι σ'αγαπώ. 

και πάλι κλαίω.

Σκέφτομαι να μεγαλώνουμε μαζί. 

φοβάμαι. 

Είσαι από αυτούς τους έρωτες. 
Από αυτούς που κάνεις σχέδια. 

πάλι φοβάμαι. 

το ζω. 

~ έλα να μεγαλώσουμε η μία την άλλη, έλα να γευόμαστε η μία την άλλη. για καιρό. πολύ καιρό ~ 

Τι κι αν έκοψα το κάπνισμα.

Με εσένα είναι αλλιώς. 
Όλα είναι αλλιώς κι όλα πάνε πιο γρήγορα.
Σβήνεις τα φώτα, φεύγεις από το σαλόνι.
Σβήνεις την ανασφάλεια. 

Ξαπλώνεις στο κρεβάτι μου.
Μπαίνεις στη ζωή μου.
Γυμνή. 
Χωρίς τα όπλα σου.
Ριγμένη τυχαία στα κίτρινα σεντόνια.
Κάθε φορά τυχαία.  
Σε κοιτώ. 

Όλα είναι αλλιώς. 
Ο τρόπος που με κοιτάς. 
Ο τρόπος που μιλάς. 
Ο τρόπος που με κάνεις να νιώθω. 
Ο τρόπος που κινείσαι στο χώρο. 
Ο τρόπος που καπνίζεις.. 

Η εικόνα σου όταν καπνίζεις. 
Εθιστική όπως το τσιγάρο σου.

Σε σκέφτομαι. 
Σε ψάχνω. 
Είσαι εθιστική. 
Μου λείπεις πριν καν προλάβεις να φύγεις. 

Τι κι αν έκοψα το κάπνισμα...; 
Τώρα θα είμαι εθισμένη σε εσένα. 

Είναι που να.. Τις τελευταίες μέρες.. Ζω για να σε γεύομαι.

4 φρούτα bonne maman

Κάθομαι στον καναπέ. 

Πάλι σκέφτομαι. 

Σκέφτομαι κορμιά. 

Μάτια. 

Εικόνες. 

Λέξεις.

Χαμόγελα. 

Σκέφτομαι το βάζο με την αγαπημένη σου μαρμελάδα. 

Έτσι βουτάς μέσα μου. 

Όπως βουτάς τα δάχτυλα σου μέσα στο βαζάκι. 

Και με γεύεσαι. 

Και κάπου κάπου σε γεύομαι κι εγώ. 

Ίδια πάντα η αγαπημένη γεύση του έρωτα. 

Μοναδική. 

Αλλά και αλλιώτικη με σένα. 

Άραγε τι είναι έρωτας;

Μάλλον θα σου πω το να με κοιτάς. 

Να χαμογελάς. 

Έρωτας είναι να θες να παγώσει ο χρόνος, 

διότι ποτέ δεν είναι αρκετός μαζί σου.

~ Βούτα με στον έρωτα σου, πνίξε με στον ωκεανό σου, αλλά πάντα να θυμάσαι στο τέλος να με κολυμπήσεις ως την ακτή. μη με αφήσεις ποτέ στον πάτο. θα βουλιάξω. δε θα επιπλεύσω. ~ 

μ.λ.

Μου έρχονται πράγματα στο μυαλό. 

Θέλω να τα γράψω. 

Πιάνω το υπολογιστή. 

Τα έχω ήδη ξεχάσει στη διαδρομή. 

Θα τα συνοψίσω σε μία φράση. 

Είμαι ευτυχισμένη θαρρώ. 

ανησυχώ

Μου λείπεις.. 

Να ανησυχήσω.; 

Ψάχνω τη μυρωδιά σου κάπου στο χώρο. Κι ακόμη βρίσκομαι στη μέρα 1.

Δύο τελείες

Γενικά τις τελευταίες μέρες έχω κόκκινα μαλλιά. 
Είναι άβολο. 
Σκέφτομαι. 
Αγχώνομαι. 
Είσαι αυτό που λένε "πολύ καλό για να 'ναι αληθινό".
Σε σκέφτομαι. 
Τα κόκκινα μαλλιά τα σιχαίνομαι. 
Ακριβώς όπως σιχαίνομαι το φόβο που νιώθω. 
Μετά σε βλέπω. 
Ηρεμώ. 
Μετά πάλι έρχονται στο νου μου τα κόκκινα μαλλιά. 
Εσύ όμως πάλι, ακόμη κι αυτά τα κάνεις να φαντάζουν όμορφα. 
Σκέφτομαι. 
Αυτό το έχω νιώσει άλλες δύο φορές. 
Είναι το ίδιο πάντα.
Όμως τώρα είναι ακόμη καλύτερο. 
Καλύτερο από ποτέ. 
Τώρα ξέρω να το χειριστώ. 
Αου. 
Άβολο. 
Πάλι αγχώθηκα. 

Χαμογέλασα. 

Σε σκέφτηκα. 

   * Γενικά τρελαίνομαι...               

Ειδκά με τρελαίνεις.. * 

  

                                                          I do nothing but think of you 

                                                                        :) 

~ Όλη η μαγεία εκεί είναι.. στα πράγματα που δε μπορούμε να ερμηνεύσουμε. Στα πράγματα που απ'όπου κι αν τα πιάσει ο άνθρωπος δεν μπορεί να βρει την απαρχή τους και να τα εξηγήσει. Εκεί στα έγκατα της ανερμήνευτης διαφορετικότητας. που η φύση της μένει σκοτεινή. η ύπαρξη της ανεξήγητη. και η διαιώνισή της αναγκαία κι επιτακτική.~ 



Στην απαρχή της πιο όμορφης διαφορετικότητας. εκεί θα σε περιμένω..

λίγα λόγια για το χθες.

είδα  εσένα. κάπου στο πλήθος ήσουν. με το που μπήκες έπεσες πάνω μου. έπαιζε το αγαπημένο σου τραγούδι. ναι σε σκέφτηκα. δε θα πω ψέματα σε σκέφτηκα. πάντα το ακούγαμε κι είχες το ίδιο χαμόγελο. θυμάμαι να έρχεσαι σπίτι να αράζουμε και να το βάζεις στο repeat. και λίγο μου έλειψες. αλλά μετά πάγωσα. και μετά.. σα να ήσουν στο μυαλό. εμφανίστηκες μπροστά μου. σκάλωσα. είχα να σε δω από τότε. η κακή μνήμη νίκησε. 

ζορίζομαι. κάθε φορά που σκέφτομαι αυτό ζορίζομαι. 

και τέλος, εσύ. το μεγάλο εσύ. το κυρίαρχο εσύ. γίναμε δυο γνωστές. αου. αηδία. λέμε ένα τυπικό γεια. δε γίνεται. είναι σα να είσαι η κάθε τελευταία. δεν είσαι. κάθε φορά απλώς θέλω να σε αγκαλιάσω τόσο σφιχτά. φοβάμαι. πάντα φοβάμαι. πείθω τον εαυτό μου. δεν έχεις φύγει λέω. αποκλείεται. λείπεις κυνηγέ. 

ζορίζομαι ξανά. αλλά ποιος μπορεί να μου εξασφαλίσει κάτι άλλο; δε μπορείς. μου λείπεις. το ξεχνάω. ρωτάω τη χρι αν θα είναι πάντα έτσι. μου λέει ότι είναι νωρίς ακόμη. κι έτσι να, κοιμάμαι τα βράδια ήσυχη. αλλά φοβάμαι μήπως το νωρίς ακόμη δεν προλάβει το αργά. τότε που θα 'ναι αργά. δε θέλω. 

και κάνω τον κύκλο και καταλήγω σε εσένα πάλι. για να γελάσει λίγο πάλι το χειλάκι μου. αιωρούμαστε στην ατμόσφαιρα σαν κάτι.. ίσως γίνουμε κάτι. ίσως και τίποτα. ίσως και πολλά. ίσως και λίγα. 

θα το χαρακτηρίσω ανοιχτούς λογαριασμούς και θα το αφήσω εκεί. όλοι οι κύκλοι κάποτε κλείνουν.  

του αγιου εκνευρισμου

Σοφία είναι να ξέρεις από όρια.

Να ξέρεις μέχρι που φτάνει η δικαιοδοσία σου.

Η άνεση είναι σπουδαία έννοια.

Βαθύτατα ουσιαστική.

Περιεκτική.

Η επιθυμία είναι έννοια που σίγουρα γίνεται αισθητή.

Αν εγώ έχω μια επιθυμία, οι πράξεις στις οποίες προβαίνω είναι σε συμφωνία με την επιθυμία μου.

Αν η επιθυμία και οι πράξεις δε συνάδουν, τότε προκαλείται σύγκρουση.

Βρίσκομαι σε σύγκρουση..;
Σας παρακαλώ.. δε θα 'θελα να ενημερώσω γι'αυτό.

Όταν μία σύγκρουση πραγματοποιηθεί.. παράγεται θερμότητα.

Θερμότητα..!
Αχ θερμότητα.
Συγκρουόμενα κορμιά σε μια πίστα ερωτισμού.

Επιβίωση..;
Σχετική.

Η επιθυμία σου..;

Ερώτημα αδιευκρίνιστο.

~ Κι αν αφεθώ να 'χουνε κάπου να με πάνε.. Και θ'αφεθώ αρκεί να δω πώς κάπου πάω..~ 

Από επιλογή.

Τόσες μέρες και τόσες ώρες διάβασμα που η σκέψη μου δεν υπήρχε πουθενά. Δεν υπήρχε χρόνος. Και σήμερα κάπου ανάμεσα σε κεφάλαια που βάζουν τους ανθρώπους σε κατηγορίες κι εξηγούν τις συμπεριφορές έκανα διάλειμμα. Αλλά από την κούραση δε μπορούσα να εκφραστώ. Ήθελα να μιλήσω και δε μπορούσα. Να πω.. και να βρω το γιατί. Γιατί εγώ βρέθηκα πνιγμένη κάποτε. Γιατί έχασα εμένα. Γιατί υποτάχθηκα σε ξένες επιταγές. Γιατί... γιατί.. γιατί..γιατί... 

Πρέπει να ζούμε καταστάσεις από επιλογή. Δεν πρέπει να βιάζουμε τα πάντα για να γίνει αυτό που θέλουμε. Δεν είναι όλα ένα παιχνίδι. Πρέπει να σεβόμαστε. Εμάς πρώτα κι έπειτα τους άλλους..! Και κάπως έτσι να δημιουργούμε από κοινού. Να μη δημιουργεί ένας.. Αλλά από κοινού. 

Να υπάρχει ένα εμείς ισότιμο.. Κι όχι ένα επιβεβλημένο από το εγω εμείς. 

Γιατί ζεις πνιγμένος..; 

Γιατί βρίσκεσαι να μη ζεις πράγματα από επιλογή.. αλλά από επιβολή. 

 ~Όταν επιτέλους κάνω πράγματα από επιλογή.. Σέβομαι και δημιουργώ. Και η πραγματικότητα παύει να είναι φορτική. Όταν οι επιλογές μας συναντήθηκαν.. κάτι όμορφο έγινε.. και τώρα ξέρω. Ό,τι κάνω τώρα.. το κάνω από επιλογή. Δεν έτυχε. Το έφτιαξα.. και τώρα το φτιάχνουμε.. α' πληθυντικό. ~ 

~ Τη χαρά δεν πρέπει να τη μνημονεύεις.. πρέπει να τη φυλάς και να την προσέχεις.. ~ 

Υ.Γ χαρά είναι να με σφίγγεις στα χέρια σου, σα να μη θες να φύγω ποτέ από εκεί.. 

Στο πίσω μέρος του μυαλού μου.. όπως σοφά έχεις πει..

Θα 'θελα να επικρατεί αυτό. 
Μια διαφάνεια. 
Και τα μάτια μου.. 
Να έβγαζαν ακτινογραφίες. 
Ακτινογραφίες.. 
Που θα δείχνουν τη σκέψη σου. 
Τη σκέψη σου όταν με κοιτάς..
Με την άκρη των ματιών σου. 
Σαν να μην πρέπει να δω να με κοιτάς. 
Σα να μη θες.. 
Γιατί θα προδωθείς. 

Θα 'θελα να ξέρω. 
Στο σύννεφο των σκέψεων σου. 
Θα 'θελα να είμαι αυτό που επικρατεί. 

Θέλω να σε κοιτάω. 
Και να σε αγγίζω.. 
Και θέλω πιο πολύ απ'όλα..
Να το καταλαβαίνεις. 
Και να το νιώθεις. 

Μυστηριωδώς παράξενες αντιδράσεις. 
Ανασφάλεια.
Φόβος. 

Και 'γω να σκέφτομαι. 
Μακάρι να έβγαζα ακτινογραφίες με το μάτι.
Που θα διαβάζουν τη σκέψη.

~ Με θες..; Κι εγώ.. πώς το ξέρω..; 


Υ.Γ στο πίσω μέρος του μυαλού μου υπάρχει αυτό.. θέλω να είσαι συνέχεια κάπου τριγύρω.. 

 

:) 

~ Όσο καλύτερα τα πας με τον εαυτό σου, τόσο καλύτερα τα πας και με τους γύρω σου.. ~ 

Αλλάζω και μαθαίνω.. Και πια ξέρω. Και μεγαλώνω. Ότι θες από τον άλλο οφείλεις να το κερδίζεις. Όχι να το καταπιέζεις για να γίνει.. Μαθαίνεις εντέχνως να παίρνεις αυτό που ζητάς χωρίς να τον πνίγεις. Μαθαίνω πώς είναι πολλά πράγματα.. Μαθαίνω πως είναι να στέλνω μηνύματα όλη μέρα χωρίς να με ενοχλεί.. αντιθέτως να με ευχαριστεί.. Με μαθαίνουν. Με μαθαίνουν πως ότι θέλω μπορεί να γίνει. Κι ότι θέλουν μπορώ να το δώσω απλά κι εύκολα. Και νιώθω ήρεμη και είμαι καλά. Γιατί μαθαίνω να είμαι ο εαυτός μου σε συνάρτηση με άλλους. Και αγαπώ τους πάντες πιο ουσιαστικά, πιο βαθιά και με την πιο μεγάλη ειλικρίνεια..! Και είναι όμορφο αυτό. Γιατί η αγάπη μου φτάνει για όλους.. κι εγώ ποτέ δεν το περίμενα. Γιατί είχα μάθει να πιστεύω ότι είμαι ανεπαρκής.. κι όμως δεν είμαι..! Κάθε άλλο.. 

*Αυτό το άρωμα με σκοτώνει. Κι όχι επειδή θυμίζει εσένα και αυτό μου λείπει. Αλλά με σκοτώνει γιατί το μυρίζεις και μένει για ώρα. Κι επιβάλει κι αυτό την παρουσία του όπως έκανες κι εσυ. Χωρίς κανένα δικαίωμα. Αυθαίρετα.! Δε μου αρέσει η αυθαιρεσία. 

** Με αυτό που έκανες χθες έλιωσα..! να ξέρεις.. Απλά έλιωσα.. 
Εμένα αυτά τα χαζά σου μου αρέσουν ^^  


Αυτά. Καλημέρα μας..! 

Θέλω να κλάψω, να γελάσω.. και ίσως να χαμογελάσω..

Είναι που επικρατεί ο σουρεαλισμός αρκετές ώρες τώρα. Κι είναι που εγώ ότι θέλω το λέω. Κι είναι που πολλοί από εσάς μου τη σπάτε. Κι από την άλλη ναι εγω θα κάνω τα πράγματα με τον τρόπο που θέλω. Και γιατί βρισκόμαστε στο ηράκλειο. Και εμένα δε μου αρέσει αυτό. Και γιατί θα ήθελα να είμαι σπίτι μου. Και όλη αυτή τη συζήτηση μαζί σου να την έκανα από κοντά. Και τα πράγματα είναι απλά αλλά και σύνθετα. Κι είναι που να.. με κάνεις να ντρέπομαι γιατί είσαι γλυκούλα..! Και είναι δύσκολο να με κοιτάς με το ύφος της γλυκούλας.. να ενώ ξέρεις ακριβώς τι κάνεις και πως.. κι έτσι λίγο λίγο να μου δίνεις δικαιώματα και να με προκαλείς. Κι είναι περίεργο να θέλω να σε αγγίξω και να μη μπορώ..!


Κι από την άλλη δε γράφω τόσο. Γιατί με εσένα μπορώ να μιλάω και να συνεννοούμαι. Οπότε αυτά που θέλω στα λέω και δεν τα γράφω.! Κι είναι σπουδαίο αυτό. :)



Θέλω..! αχ.. θέλω! :)
Αυτό που σου είπα!
Τέλος Μελ.
Τέλος.