6.6.2018

Ένα βράδυ λοιπόν, 
που μυρίζει νυχτολούλουδο, 
έχει ξαστεριά
και κεριά ανάβουν.. 
σε ένα τόσο όμορφο βράδυ 
που τίποτα όμορφο δεν έχει να φέρει

συνειδητοποιείς ότι καμία φορά, 
είναι η τελευταία φορά..

η τελευταία φορά 
που έφαγες τις τηγανητές της πατάτες, 
η τελευταία φορά που άκουσες τις ιστορίες της, 
η τελευταία φορά που την αγκάλιασες, 
η τελευταία φορά που φώναξε μελινιώ μου. 

καμιά φορά ξέρεις φεύγοντας, 
ότι είναι η τελευταία φορά, 
που συναντάς κάποιον αγαπημένο. 

Στην τελευταία φορά λοιπόν αυτή. 

Εις μνήμην της γιαγιάς β. το λοιπόν που έζησε μια ζωή γεμάτη χαρές, αγάπη, παιδιά εγγόνια και δισέγγονα.

Θα σε θυμάμαι πάντα

με περισσή αγάπη.

project

αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι.-

Εγώ + Εσύ: Η συνάρτηση

Σχήματα.. 
Αυτό είμαστε. 
Ατομικά διαμορφωμένα. 

Και συναντιόμαστε. 
Και η μορφή μας πλέον..
γίνεται ρευστή. 

Αν ήμουν καλή στη ζωγραφική
θα μπορούσα
να το απεικονίσω. 

Ευτυχώς όμως, 
είμαι καλή στα λόγια. 

Έτσι λοιπόν, 
λέω πως, 
είμαστε 
ρευστές μορφές.. 
που συναντιόμαστε. 

Και το σχήμα μας,
αλλάζει.

- Αλληλοσυμπληρώνεται -

Κι έτσι τώρα εγώ, 
πήρα το σχήμα
της αγκαλιάς σου.

Και χωράω ακριβώς..
- ξέρεις -

Και τώρα έφυγες..
Κι εγώ.. 
Συνεχίζω να κοιμάμαι..
στο ίδιο σχήμα ακριβώς.. 

Κι έτσι θα γυρίσεις..
Και θα 'χω 
ακριβώς το ίδιο σχήμα, 
να σε περιμένει.

2018 vol το γενέθλιο 26-2

Πάντα ίδια πάντα διαφορετική.
Πάντα φάσκω.
Δύο λεπτά μετά αντιφάσκω. 

24 ώρες η μέρα
24 διαφορετικές στιγμές
24 γνώμες το λεπτό
24 χιλιάδες προβλήματα. 

24 χρόνια
και πάντα το ίδιο. 
πάντα θα εύχομαι. 
 *αυτό* 

andwearenevegonnabealoneagain

causeitdoesnthappeneveryday

:)

~ be a surf board ~

3α

Και με βλέπεις.
Και έχω. 
Πάντα έχω.
Και από όλα..
έχω. 

Απόθεμα. 
Πλήθος μικρών κουτιών, 
γεμάτων με πράγματα για κάθε ανάγκη.

Αντοχή. 
Για το κάθε τι 
που μπορεί να προκύψει. 

Αγάπη..
Αγάπη για όλα. 
Αγάπη πολλή. 
Αγάπη για όσα συμβαίνουν. 
Αγάπη 
για ζωή. 
Αγάπη για τον άνθρωπο.

Απόθεμα - Αντοχή -Αγάπη 

και ξανά.

period a.

Είναι αυτό. 
Που γνωρίζεις έναν άνθρωπο. 
Και είναι έτσι. 
Γιατί έτσι πρέπει να είναι, 
όταν τον γνωρίζεις. 

Έτσι θαυμαστά. 

Και είναι εκεί. 
Και μόνο ωραία μπορούν να είναι, 
όλα. 

Και σκέφτεσαι.. 
πάντα έτσι είναι ο πρώτος καιρός. 
Και σκέφτεσαι ξανά.

Πώς θα ήταν να βρεις..
αυτόν τον άνθρωπο..
που πάντα θα είναι πρώτος καιρός. 

2018 φευγιά

Αν ποτέ πούλαγα κάτι. 
Θα πούλαγα πόρτες. 
Ένα μαγαζί γεμάτο από δαύτες. 

Πολλά χρώματα. 
Πολλές ποιότητες. 
Η ουσία ίδια. 

Έξοδοι διαφυγής. 
Μέθοδοι εξόδου από το χάος.

Εσείς για πού θα θέλατε να φύγετε σήμερα; 

Από τη δουλειά σας;
Από τη σύντροφο σας; 
Από τα προβλήματα σας;
Από τη ζωή; 

Αυτή λοιπόν είναι η πόρτα σας!
Enjoy.

Κι όσο για μένα..

Να ξέρεις φεύγω δύσκολα..

Αλλά φεύγω..

Υ.Γ Καλή χρονιά είπαμε; δεν είπαμε....