Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2013

Αιώνιο ερώτημα..

Τελικά κατέληξα το για πάντα δεν υπάρχει. 
Είναι σχετικό.
Αν υπάρχει κάτι για πάντα..
αυτό είναι η ψευδαίσθηση.
Όμως χωρίς αυτήν, κανείς μας δεν μπορεί να επιβιώσει..
Το όνειρο,η ελπίδα,
ότι θα έχουμε κάποιον για πάντα..
Το για πάντα χτίζεται,
δεν έρχεται 
και στην ουσία δεν ορίζεται..
Δυο μικρές λέξεις είναι που μας βοηθάνε να προχωράμε..
Μια ιερή επανάληψη και ανάγκη είναι που απλά βιώνεται, 
όπως τα τραπέζια της μάνας μας.
Τραπέζια γεμάτα βλέμματα και σκέψεις.
Πάντα θα επενδύουμε, 
πάντα θα ελπίζουμε
και πάντα θα ονειρευόμαστε.
Και πάντα ο έρωτας θα είναι η μόνη αιτία τελικά..
που ο κόσμος αυτός θα συνεχίσει να υπάρχει.
Θα συνεχίσει να γυρίζει.
Έρωτας.
Απλά τα πάντα.
Ακόμη και αν δεν είναι σίγουρο ότι θα κρατήσει για πάντα..
σε αυτόν τα χρωστάμε όλα.
Στον έρωτα και στις σκέψεις.
Σκέψεις για πρόσωπα που θα υπάρχουν, που θα κουβαλάμε, που θα μας αλλάζουν,
και που με ένα τρόπο θα είναι πάντα εκεί..
κοντά μας.
Για πάντα..!

-Χ.Παπακαλιατης 



Πάντα όλους μας θα μας βασανίζει..
Όμως το για πάντα δεν είναι τίποτα..
Αν το πάρεις μέρα με τη μέρα..
Εξάλλου τι σημαίνει το για πάντα εν τέλει..; 

Για πολύ καιρό. 
:) 



Ναι εγώ γράφω !

Χαίρομαι. . .

Που επιτέλους είσαι εσύ
Που βλέπουμε
Που καταλαβαίνεις
Που ανακαλύπτουμε
Που παίζουμε
Που ακούμε
Που μαλώνουμε το σκύλο
Που τρώμε (αλίμονο)

Που γελάς
Που γελάμε
Που είσαι ευτυχισμένη

Στο ξανάπα.. Καλωσήρθες!
Έλειψες πολύ
Μου έλειψες πολύ

Γιατί οι άνθρωποι μένουν... ίσως και οι στιγμές (που βέβαια εγώ τις περισσότερες τις ξεχνώ... τέλος πάντων)

Από μένα να θυμάσαι τον Rogers. Την άνευ όρων αποδοχή.
Αυτό

Και δεν ξέρω τι καταλαβαίνεις και τι χαρά βρίσκεις και γράφεις εδώ... Αυτός ο λογοτεχνικός οργασμός... Αφού όμως αυτός είναι ο τρόπος σου ΟΚ. Το δέχομαι!

Γεια τώρα

(έρχομαι να σε ξυπνήσω μπας και κάνουμε καμια εργασία)

ΚΟΙΜΗΣΟΥ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ. . .  λαλαλαλλαλαλαααλα. . . 

Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2013

Τι ωραία μέρα.. :)

Όλα κύλησαν ομαλά. Σαν τον παλιό καλό καιρό. Κάτι σα να τακτοποιήθηκε μέσα μου. Μου είχε λείψει. Μου είχε λείψει να τρώμε πεστο, να καθόμαστε σε ένα καναπέ με τις ώρες και να βλέπουμε σειρές. Να βρίζουμε, να γελάμε, να περνάμε χρόνο μαζί.. Μου είχες λείψει.. Χάνω τους ανθρώπους που αγαπώ περισσότερο.. Είναι περίεργο που κινδύνεψα.. Χωρίς εσένα σε αυτήν εδώ την πόλη είμαι μισή. Ακούγεται υπερβολικό.. Αλλά είσαι το πιο μεγάλο κομμάτι της πραγματικότητας μου εδώ. Και θα είμαι χαζή να ξεχάσω ξανά να το φροντίσω. Χαίρομαι που με σκούντηξες.. Το χρειάζομαι πού και πού.. Κι εύχομαι να είσαι εδώ.. 

Κι από την άλλη σκέφτομαι εσένα.. Επιβάλεις την παρουσία σου στη ζωή μου με ένα εξαιρετικά μοναδικό και υπέροχο τρόπο. Είναι σα να είσαι για να ανήκεις σε αυτή. Πολύ περίεργο. Πώς γίνεται κάποιος να ταιριάζει τόσο πολύ στην πραγματικότητά σου που να επιβάλει την παρουσία του και να το κάνει όμορφο; Είναι εντυπωσιακό. Νιώθω όμορφα.. Μου αρέσει αυτό. Είναι σα να έχεις το δικαίωμα. Κι εγώ πάντα κρατώ απόσταση σαράντα πόντους μακριά σου. Φοβάμαι. Γιατί όταν η απόσταση μικραίνει γεμίζω πράγματα. Κι η απόστασή μου είναι η ασφάλεια μου. Και δεν είναι κακή. Θέλω να την αγαπήσεις και να την ερωτευτείς. Τότε όλα θα είναι μαγικά. Και φοβάμαι ξανά. Φοβάμαι να εξαφανίζεσαι.. Αν και μέσα μου ξέρω, είσαι εκεί. Το νιώθω. Απλώς επειδή φοβάμαι χρειάζομαι ενδείξεις ύπαρξης. Συγχώρεσε το μου αυτό. Δεν είναι πίεση. Έχω πληγωθεί. Αλλά εσύ είσαι άλλο ελπίζω. Κι είναι που δε μπορώ να σε κοιτάξω στα μάτια. Και ξέρεις. Ξέρεις πολλά περισσότερα. Και σε εμπιστεύομαι. Πιστεύω αυτά που λες, αλλά φοβάμαι μήπως κάνεις πίσω. Αυτά σκέφτομαι και περιμένω. Περιμένω να χτυπήσει η πόρτα μου.. Θέλω να με ερωτευτείς. Και πάντα κρατώ στο μυαλό μου τη φράση σου.. Για να μου δίνει αυτό που χρειάζομαι. 

Μ'αρέσεις..  


Δύο μέρες τώρα νιώθω ευτυχισμένη.. :)  


Κι ακούω κασετόφωνο την playlist paris, je t'aime.. Και ταξιδεύω σε άλλη εποχή :) 





 

:) 



 Υ.Γ. Ίσως και να είχα άδικο πάνω σε αυτό που είχα γράψει.. Κι ίσως είναι αναπόφευκτο το "μπλέξιμο"




Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου 2013

Ας μας φτύσει κάποιος..

Σήμερα ξυπνήσαμε όλοι χαρούμενοι.. :) ( "ξυπνήσαμε" όσοι κοιμήθηκαν τελοσπάντων. )

Ήταν μια βραδιά ιδαίτερη.

Με αλλαγές για όλους μας.

Τι νύχτα κι αυτή.

Και η νότα ευτυχίας που επικρατεί..

Ελπίζω να κρατήσει..

Είναι η πρώτη φορά που είμαστε χαρούμενοι σε τέτοιο ποσοστό.

Ακούγεται αστείο όπως το λέω..

Αλλά επειδή η ευτυχία είναι στιγμές..

Χαίρομαι που αυτές στιγμές για τους περισσότερους από εμάς είναι τώρα..

Και δε με νοιάζει γι'αύριο.


Είμαι ευτυχισμένη.. :) Ναι είμαι. Σήμερα είμαι ευτυχισμένη. Και ξέρω. Και παίζω με το λαστιχάκι σου και το μπλέκω στα μαλλιά μου κι αυτό γίνεται δικό μου. Κι έπειτα το μπερδεύω στα δόντια μου και το μπλέκω στα δάχτυλά μου.. Κι είναι δικό μου. Και το φοράω στο χέρι μου. Να μου θυμίζει.. Κι έχω κάτι να θυμάμαι ότι σήμερα είμαι ευτυχισμένη. Για αύριο δεν ξέρω.. Αλλά η μέρα μου έχει αρκετές ώρες ακόμη και λέω να τις απολαύσω :) ~ 


Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013

To Feel..

Απαρέμφατο.
Τελεία.

Χόρχε Μπουκάι

Να γνωρίζεις χωρίς να θέλεις.

Κι αν είναι αλήθεια πως πια δε μ'αγαπάς
σου το ζητάω
σε παρακαλώ
μη μου το πεις!

Χρειάζομαι σήμερα
κι ακόμα
να ταξιδεύω
αθώος στα ψέματά σου...

Θα κοιμηθώ χαμογελώντας
και πολύ ήρεμος.
Θα ξυπνήσω
πολύ νωρίς το πρωί.

Και θα βουτήξω ξανά στα βαθιά
σ'το υπόσχομαι...

Αλλά αυτή τη φορά,
χωρίς κουράγιο για διαμαρτυρία ή αντίσταση,
θα βυθιστώ με τη θέλησή μου και χωρίς επιφυλάξεις
στη βαθιά απεραντοσύνη της εγκατάλειψής σου...

(!)

Καλώς ήρθες Δεκέμβρη..

Χειμώνας.. 
Πιο χειμώνας από ποτέ. 
Feeling περίεργο.. 
Μήνας που ξεκινάει Κυριακή. 
Αίσθηση.. Μελαγχολική..
Δεκέμβρης..
Θυμίζει Χριστούγεννα..
Θυμίζει χαμόγελα, τραγούδια, οικογενειακές στιγμές. 
Χριστουγεννιάτικη μελαγχολία και λίγη μοναξιά.. 
Απαραίτητα συστατικά για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι. 
Μαζί όλοι. 
Μα και μόνοι. 
Φόβος να είσαι μόνος τα χριστούγεννα και την πρωτοχρονιά.. 
Όχι τόσο κακός.. 
Λογικός.

Δε συνήθιζα να τον σκέφτομαι αυτό το φόβο.. 
Δε συνήθιζα να φοβάμαι να είμαι μόνη γενικά στη ζωή μου.. 
Κι ας ήθελα το αντίθετο.. 

Καιρός..
Βροχερός.. 
Επίσης μελαγχολικό.. 
Κι όμως.. 
Αυτή η εποχή είναι η πιο όμορφη..
Αν δεν υπήρχε ποτέ δε θα εκτιμούσαμε τις άλλες. 
Χειμώνας..! 
Καιρός για χουχούλιασμα.

Καιρός να γεμίσει η πόλη άρωμα από τζάκι, κιτς φωτάκια και χριστουγεννιάτικα τραγούδια.. :) 


Μουσταρδί παλτό, μωβ κασκολ, μπεζ μπερές. τα αγαπημένα μου.. :)