Ναι εγώ γράφω !

Χαίρομαι. . .

Που επιτέλους είσαι εσύ
Που βλέπουμε
Που καταλαβαίνεις
Που ανακαλύπτουμε
Που παίζουμε
Που ακούμε
Που μαλώνουμε το σκύλο
Που τρώμε (αλίμονο)

Που γελάς
Που γελάμε
Που είσαι ευτυχισμένη

Στο ξανάπα.. Καλωσήρθες!
Έλειψες πολύ
Μου έλειψες πολύ

Γιατί οι άνθρωποι μένουν... ίσως και οι στιγμές (που βέβαια εγώ τις περισσότερες τις ξεχνώ... τέλος πάντων)

Από μένα να θυμάσαι τον Rogers. Την άνευ όρων αποδοχή.
Αυτό

Και δεν ξέρω τι καταλαβαίνεις και τι χαρά βρίσκεις και γράφεις εδώ... Αυτός ο λογοτεχνικός οργασμός... Αφού όμως αυτός είναι ο τρόπος σου ΟΚ. Το δέχομαι!

Γεια τώρα

(έρχομαι να σε ξυπνήσω μπας και κάνουμε καμια εργασία)

ΚΟΙΜΗΣΟΥ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ. . .  λαλαλαλλαλαλαααλα. . .