- έτσι λίγο -

Να τώρα που εγώ 

να 

έτσι λίγο

ήθελα να 

έτσι λίγο 

να 

Να τώρα που εγώ 

να 

σκέφτομαι λίγο 

ότι ήθελα 

έτσι λίγο 

ήθελα 

να 

Να τώρα που εγώ 

σκέφτομαι 

ότι να 

έτσι λίγο 

ήθελα να 

όχι πολύ έτσι λίγο 

να λίγο 

Να τώρα που εγώ 

να έτσι

λίγο

ήθελα έτσι λίγο 

και 

σκέφτομαι έτσι 

λίγο 

ότι τελικά ήθελα 

λίγο 

περισσότερο.

One day baby will be old

oh baby

will be old

and

think of all the stories

that

we could have told

λίγο ακόμη.

Αυτές οι μέρες 
είναι από αυτές..
Από αυτές που θυμάμαι 
-να λες-

Ότι είμαι πασπαλισμένη
με αυτήν την αστερόσκονη..
-της επιτυχίας- 

Αυτές οι μέρες 
είναι από αυτές.. 
-που κουράστηκα - 

Αυτές οι μέρες 
είναι από αυτές 
που δε μπορώ άλλο.. 
-να είμαι δυνατή-

Είναι αυτές οι μέρες 
που μεγάλωσα λίγο ακόμη.. 
-με κόπο- 

Είναι από αυτές τις μέρες 
που θα καθόμουν στον καναπέ 
θα έκλαιγα 
κι εσύ θα μου έλεγες ξανά 
-όλα τα μπορείς- 

*ψήλωσα δυο πόντους* 

αφέξιον

Και έρχονται οι άνθρωποι στη ζωή σου
και ζητάνε, ζητάνε, ζητάνε..
και δίνεις και δίνεις και δίνεις.. 
και παίρνουν και παίρνουν και παίρνουν.. 

κι εσύ δε σταματάς. 

γιατί με το να δίνεις 
είναι ο μόνος τρόπος να υπάρξεις.

Και οι άνθρωποι παίρνουν και παίρνουν
και παίρνουν. 
Γιατί βρίσκουν... 
Και έχουν μάθει να μην
- βρίσκουν - 

Οπότε παίρνουν. 
όσο περισσότερο μπορούν. 


Και μετά φεύγουν και φεύγουν
και φεύγουν. 
Κι εσύ δίνεις και δίνεις 
και δίνεις. 
Και έφυγαν. 
Και έδωσες. 
Και πήραν. 
Και γέμισαν. 
Και έφυγαν. 

Και γιατί να μη φύγουν άλλωστε.. 
- σωστά; - 

λίγο αφέξιον για εσένα

μία μικρή σχέση για εσένα

ένα στήριγμα για εσένα

έναν έρωτα για εσένα

μία αγάπη για όλες

και -τίποτα- για εμένα

θα.

Είπα είναι καιρός να. 
Είναι καιρός και θα. 
Είπα θα ρθει ο καιρός που θα. 
Είπα έχω καιρό να. 
Κάθε φορά λέω να μην πιέσω, 
να περιμένω τη στιγμή που θα. 
Είπα αυτή η στιγμή θα. 
Πάντα πιστεύω ότι θα. 
Δε βιάζομαι να. 


Είναι αστείο ποτέ να μη. 
Να μη βλέπεις τέλος. 
Να μην έχεις βιασύνη. 
Να μη. 
Γιατί θα. 
Σίγουρα θα. 
Και να που.. 
Δεν.

σαν εσένα.

Σήμερα έκανα αυτό. 
Βγήκα σαν εσένα.
Ήπια μπύρες σαν εσένα. 
Περπάτησα,
σαν εσένα. 
Πεινούσα γυρνώντας, 
σαν εσένα. 
Έβγαλα το παντελόνι μου
και έπεσαν τα ψιλά μου. 
Τα ακούμπησα χύμα στο κομοδίνο, 
σαν εσένα. 

Μοιάζουν οι άνθρωποι, 
με τον καιρό. 
Ξεμοιάζουν άραγε;
-ποτε (;)

- τέλος -

Αν όλα γίνονται για κάποιο λόγο, 
τότε εγώ πάντα θα έχω μια δικαιολογία. 

Όλα όσα έκανα. 
Κυρίως όμως όλα όσα δεν έκανα. 

Αν όλα γίνονται για κάποιο λόγο, 
τότε απλώς μάλλον εγώ.. 
μερικές φορές δε βλέπω πολύ καθαρά. 

Αν πάντως όλα γίνονται για κάποιο λόγο,
εγώ μόνο ένα λόγο -ίσως- 
μπορώ πλέον να διακρίνω. 

Τις στιγμές αυτές. 
Τις προσπάθειες να μην. 

Ύστατες προσπάθειες, 
να μη φύγω
από εδώ
που είμαι τώρα. 

Για όλες εκείνες τη στιγμές 

που παίρνω μια ανάσα 

κάθομαι 

και εκεί δίπλα αράζει 

ο ερνέστο και η Π.

Και είναι εδώ το μέρος 

που "πρέπει" να είσαι 

και μοιάζει να είναι σπίτι.

Και μοιάζει να είναι 

το σπίτι σου.

φθινόπωρο καλοκαιριού.

Και είναι και αυτές οι μέρες, 
που ξαφνικά ξυπνάς Ιούλιο
κι όμως βρίσκεσαι εντός φθινοπώρου. 

Λες και ο καιρός αφουγκράζεται.
- τη διάθεση μου- 

Λες και γνωρίζει τι πρέπει
να κάνει.. 
- για να επιτύχω -

Λες και ξαφνικά συντονίζεται το σύμπαν 
και συμπορεύεται με την επιθυμία.. 
-τη δική μου- 

Είναι αυτές οι μέρες που ξυπνάς Ιούλιο. 
Και είναι φθινόπωρο.. 
και θες να ακούσεις μελαγχολική μουσική 
και να πιεις ζεστό καπουτσίνο. 

Είναι αυτές οι μέρες 
που όταν ξυπνάς και είναι Ιούλιος 
και μοιάζει φθινόπωρο.. 
και έχει δροσιά 
και θες ζεστό καφέ, 
γιατί τον έχεις λησμονήσει 
και..

- θα ήταν  ωραία να έχεις ξυπνήσει εδώ παρέα μαζί μου -  

υπήρχε μία εποχή στη ζωή μας 

που τα πράγματα ήταν έτσι 

και ήταν αθώα

και είχε πλάκα 

και δεν έχει πια τόση