Κυριακή 5 Νοεμβρίου 2017

still happening



Και να που σε είδα. 
Και πολύ έχεις αλλάξει. 
Ξέρεις και εγώ άλλαξα. 
Πολλά όμως δεν άλλαξαν. 

Τελικά είπα ψέματα. 
Τα συναισθήματα μου δεν άλλαξαν. 
Οι ανάγκες μου δε μετατράπηκαν. 
Και εσύ εκεί.. 
Μπροστά μου. 

Σαν η ζωή να σε φέρνει, 
θέλοντας και μη να δεις.. 
αυτά που αποφεύγεις. 

Αποφεύγεις να παραδεχτείς. 
Να παραδεχτείς ότι τη θες. 
Ότι σου αρέσει. 
Ότι υπάρχει ακόμη. 
Ότι σε πλήγωσε. 
Ότι προσποιήθηκες ότι το έκλεισες.
Ότι πίεσες τον εαυτό σου .. 
να συμμαχήσει με τη λογική. 
Ότι κυρίως σε πλήγωσε όμως.

Ωστόσο εγώ 
ποτέ δεν ήμουν λογική
τα συναισθήματα δεν είναι λογικά 
και το ότι σε θέλω 
τελικά μάλλον πως.. 
είναι κάτι που ακόμη συμβαίνει.


χθες η βαγγ με είπε κρυψίνους
γιατί πολλά κρύβω
τα κρύβω για να μην παραδεχτώ ποτέ
ότι μπορεί να χάνω
δε μου αρέσει να χάνω
προσποιούμαι συχνά
εξαντλούμαι συχνά
νιώθω συχνά
χαμογελάω συχνά
γελιέμαι συχνά
πονάω συχνά
όλα τα κανω
και εξαντλούμαι
γιατί η εξάντληση είναι βοηθητική
γιατί άμα είσαι εξαντλημένη
πώς να προλάβεις να σκεφτεις
και να νιώσεις;





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου