Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2017

η αλήθεια μου.


Από μικρή μου συμβαίνει αυτό.. 
Όταν κάθομαι στο τραπέζι με άλλους
αγχώνομαι. 
Τρώω πολύ αργά ξέρεις. 
Οπότε αγχώνομαι. 
Θέλω να προλάβω.
Να προλάβω να δοκιμάσω από όλα. 

Κι έτσι άρχισα να τα βάζω στο πιάτο μου. 
Οπότε και ήξερα ότι εφόσον είναι εκεί, 
υπάρχει η ασφάλεια. 
Θα προλάβω. 

~ να χορτάσω ~ 

Το ίδιο παθαίνω και με τους ανθρώπους. 
Νιώθω ακριβώς αυτό. 
Ότι δε θα προλάβω. 
Και το πάω αργά. 
Και περιμένω το ξανά. 
Και όλο κάτι γίνεται. 

Θέλω κάποια φορά να προλάβω. 
Να προλάβω να χορτάσω τους ανθρώπους. 
Πριν μεσολαβήσει η σκέψη.. 
και αυτοί εξαφανιστούν.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου