Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2014

ο άνθρωπος ακροβάτης

Νιώθω αυτό.
Νιώθω σα να υπάρχουν στον κόσμο ετούτο 
κάποιοι άνθρωποι
που είναι ακροβάτες. 

Κάποιοι είναι γενναίοι. 
Αγέροχα ακροβατούν. 
Ατάραχοι. 
Δεν πέφτουν. 
Ισορροπούν. 
Κι αν πέσουν,
ποτέ δεν πονούν..
Μονάχα γελούν. 

Υπάρχουν κι οι άλλοι.. 
Άλλοι άνθρωποι ακροβάτες..
Ξέρεις αυτοί.. 
είναι ευάλωτοι. 
Χάνουν εύκολα την ισορροπία τους. 
Μετά βίας ισορροπούν. 
Αν τους σπρώξεις.. 
μπορεί και να σκοτωθούν. 
Αν τους αγαπήσεις.. 
ίσως και να μάθουν να ισορροπούν. 

Είναι ιδιαίτεροι. 
Μοναδικοί. 

Γνώρισα κι εγώ κάποτε έναν άνθρωπο ακροβάτη.
Ήταν πολύ όμορφος ξέρεις. 
Τον ερωτεύτηκα αμέσως.
Με γοήτεψε αμέσως. 
Με κέρδισε.  

Xωρίς δεύτερη σκέψη. 





Για ιδέστε όλοι τον ακροβάτη που τραμπαλίζεται
για ιδέστε όλοι τον ξενομπάτη πως δε ζαλίζεται
Για ιδέστε τον ακροβάτη που κι όταν πέφτει γελά
και ποτέ δε κλαίει, ποτέ δεν κλαίει

Για ιδέστε που χει το ερημοπούλι αίμα στο φτερό
πετά κι ας το βρε θανάτου βόλι, κόντρα στον καιρό
Με τον καιρό να ναι κόντρα, έχει τιμή σαν πετάς
να μένεις μόνος, να μένεις μόνος

Για ιδέστε όλοι δέστε και μένα άλλο δε ζητώ
που `χω στους ώμους φτερά σπασμένα και ακροβατώ
Γύρισε κάτω η μέρα κι ακόμη εσύ να φανείς
μην κλαις πουλί μου, μην κλαις πουλί μου 




Παρασκευή, 18 Ιουλίου 2014

Πάντα να θυμάσαι...


- Εεε κάνεις ψυχανάλυση; ... κι είσαι ευχαριστημένη με τη θεραπεία σου;
- Μεγάλη κουβέντα.
- Με ενδιαφέρει γι'αυτό ρωτάω.
- Σνομπάρεις ψυχανάληση;
- Όχι αναρωτιέμαι για το αν βοηθάει.

Κάπως έτσι ξεκινάει. Κάπως έτσι ξεκινάει ένας μεγάλος έρωτας. Ποτέ δεν ξέρεις από πού θα έρθει. Ένας έρωτας απλώς έρχεται. Έτσι από το πουθενά. Και κάπως έτσι εγκαθίσταται στη ζωή σου. Ένας μεγάλος έρωτας απλώς ξεκινά.. με μια χαζή αφορμή. 

Υ.Γ Ποτέ μην ξεχνάς τη δική μας χαζή αφορμή. κάθε φορά σαν την πρώτη φορά. 


Τετάρτη, 16 Ιουλίου 2014

Ερωτεύομαι..

Πάντα προσπαθούσα να σκεφτώ πώς προσδιορίζεται για μένα το ρήμα ερωτεύομαι..
Και κάθε φορά που έβρισκα κάτι νέο το σημείωνα..
Κι έτσι γέμιζα λέξεις που σήμαιναν για εμένα έρωτα.
Και φράσεις που έδειχνα την κατάσταση αυτή πάνω στο άτομο μου..

Και με αυτόν τον τρόπο κάπως..
Κατέληξα..

Ερωτεύομαι για μένα είναι..

Να σε κοιτάω και να μη μπορώ παρά να χαμογελάσω..
Να μπορώ να σου πω όλα αυτά, αλλά και να φοβάμαι ταυτόχρονα.
Να ακούω τις λέξεις σου και αυτές να με γεμίζουν χαρά..
Να θέλω να σε αγγίξω μα και να φοβάμαι.
Να σε αγκαλιάζω και να πνίγομαι.
Να μου κόβεται η ανάσα.
Να σε αγγίζω και να παραβιάζω το χώρο σου.
Να ακούς την καρδιά μου κι αυτή να σου μιλάει.
Να ανατριχιάζω στην ιδέα της ύπαρξης σου.
Να με πονάει το στομάχι μου.
Να μη μπορώ να κοιμηθώ.
Να λείπεις από το χώρο μου.
Να παίζεις με το σκύλο μου.
Να με λες βλαμμένη.
Να κάνεις πως δε ζηλεύεις.
Να θέλω να σε δω κάθε λεπτό που περνάει.
Να χαμογελάω σα χαζή καθώς περπατάω στο δρόμο.
Να κάνω στροφές στη σβώλου και να με κοροιδεύει ο Η.

~και να που ήρθε η ώρα σου κι εσένα να ειπωθείς~


Μηδενίζοντας αποστάσεις - Ή αλλιώς σπάζοντας δεσμά

Έχω περάσει πάρα πολλές ώρες μνημονεύοντας την ευτυχία. 
Την ύπαρξή της. 
Την ανυπαρξία της.  
Την προσέγγισή της.
Την ανάγκη της. 

Πολλές φορές είπα χαζούς αυτούς που είναι ευτυχισμένους. 
Άλλες είπα χαζούς αυτούς που την κυνηγούν. 
Μιας κι είχα πιστέψει, δεν υπάρχει. 
Άλλες πάλι εμένα που την πέταξα. 

Νιώθω πώς είναι να είσαι ευτυχισμένος. 
Το βλέπω τώρα. 
Βλέπω πώς είναι να ξυπνάς και να κοιμάσαι χαρούμενος. 

Βλέπω. 
Απλώς βλέπω.
Κι είναι ωραίο ξέρεις το μέρος της ευτυχίας.
Κι ας έχω γίνει πια κι εγώ ένας απ'τους χαζούς που την απέκτησαν.

Κορόιδεψα κι όσους από βλακεία τους την έχασαν.

Γιατί είναι περίεργο να ξέρεις που βρίσκεται η ευτυχία σου.
Κι ακόμη πιο περίεργο να μπορείς να πας να τη βρεις. 

Να, οι άνθρωποι δεν έχουμε μάθει σε αυτό. 
Έχουμε μάθει η ευτυχία μας να ΄ναι κάτι το άπιαστο. 

Τι γίνεται όταν όμως πια δεν είναι;

Τότε την κυνηγάς. 

Και τι γίνεται όταν συγκρούεται με την ευτυχία αλλωνών; 

Τότε απλώς διαλέγεις ποια ευτυχία προτιμάς. 


~ Χαίρομαι που σε βρήκα τόσο νωρίς σε αυτή τη ζωή γιατί έτσι θα έχω περισσότερο χρόνο να σε απολαύσω.. keep in mind.. ~



Τετάρτη, 9 Ιουλίου 2014

218.

Day 1. 

Πίσω στο κλουβί μου. 
Υπήρξα πουλί ελεύθερο. 
Καιρό.

Ο χρόνος μου τελείωσε. 
Είμαι πίσω.

Σκέφτομαι μόνο εσένα. 
Στα μάτια μου κάθε φορά που σε σκέφτομαι το βλέμμα σου.
Το βλέμμα σου, κάθε φορά που ολοκληρώνεις τη γλυκιά σου ιεροτελεστία. 

Με κοιτάς. 
Περνάς τα δάχτυλα σου..
Βγάζεις την μπλούζα μου. 

Ίδιο πάντα. 
Σπουδαίο κάθε φορά και περισσότερο. 

Θέλω να λιώσω στα χέρια σου.
Να κυλήσω σε κάθε σημείο του κορμιού σου. 
Να σε καλύψω ολόκληρη. 
Να είμαι παντού πάνω σου. 

Κι εσύ σε εμένα. 

Θέλω να σε γεύομαι. 
Ξανά. 
Γεύση μοναδική.
Κάθε σημείο σου. 

Day 1 - completed. 

 ~ Μου λείπεις πολύ κι είναι αρχή ακόμη... Κι έπειτα μαζί σου θέλω να ΄μαι. Γιατί με εσενα είμαι καλύτερη. Κι όπως λέει η Βαγγελιώ είμαστε με κάποιον γιατί μαζί του είμαστε καλύτεροι απ'ότι θα μπορέσουμε ποτέ να υπάρξουμε μόνοι.~