Τρίτη, 27 Μαΐου 2014

4 φρούτα bonne maman

Κάθομαι στον καναπέ. 
Πάλι σκέφτομαι. 
Σκέφτομαι κορμιά. 
Μάτια. 
Εικόνες. 
Λέξεις.
Χαμόγελα. 

Σκέφτομαι το βάζο με την αγαπημένη σου μαρμελάδα. 
Έτσι βουτάς μέσα μου. 
Όπως βουτάς τα δάχτυλα σου μέσα στο βαζάκι. 
Και με γεύεσαι. 

Και κάπου κάπου σε γεύομαι κι εγώ. 
Ίδια πάντα η αγαπημένη γεύση του έρωτα. 
Μοναδική. 
Αλλά και αλλιώτικη με σένα. 

Άραγε τι είναι έρωτας;
Μάλλον θα σου πω το να με κοιτάς. 
Να χαμογελάς. 

Έρωτας είναι να θες να παγώσει ο χρόνος, 
διότι ποτέ δεν είναι αρκετός μαζί σου.


~ Βούτα με στον έρωτα σου, πνίξε με στον ωκεανό σου, αλλά πάντα να θυμάσαι στο τέλος να με κολυμπήσεις ως την ακτή. μη με αφήσεις ποτέ στον πάτο. θα βουλιάξω. δε θα επιπλεύσω. ~ 



Πέμπτη, 22 Μαΐου 2014

μ.λ.




Μου έρχονται πράγματα στο μυαλό. 
Θέλω να τα γράψω. 
Πιάνω το υπολογιστή. 
Τα έχω ήδη ξεχάσει στη διαδρομή. 


Θα τα συνοψίσω σε μία φράση. 
Είμαι ευτυχισμένη θαρρώ. 






Τρίτη, 20 Μαΐου 2014

κενό.

Σκέφτομαι, προβληματίζομαι, σκέφτομαι, προβληματίζομαι.
Νιώθω ενοχές.
Μετά από ένα χρόνο είμαι καλά.
Αλλάζουν οι συσχετισμοί.
Είναι άραγε το λογικό να είμαστε περίεργα..;

Νιώθω ότι σε έχω χάσει.
Αλλά είμαι εδώ.
Πάντα είμαι εδώ για σένα.
Και δε μπορώ να καταλάβω τι κάνω λάθος και δεν το νιώθεις.

Συναισθηματικά ανάπηρη.

Κι από την άλλη ΕΣΥ. 
Βγες και λίγο από το μυαλό μου.
Αλήθεια.
Ανησυχώ.

Και πού και πού αποκτώ την κακή μου τη συνήθεια και φοβάμαι.

Μετά σε σκέφτομαι ξανά.

Και σκέφτομαι αυτό..
Θέλω να είσαι δική μου.
Μόνο δική μου.
Ολόδική μου.

  ~ Υπόγειο ~


Κυριακή, 18 Μαΐου 2014

Δευτέρα, 12 Μαΐου 2014

Δύο τελείες

Γενικά τις τελευταίες μέρες έχω κόκκινα μαλλιά. 
Είναι άβολο. 
Σκέφτομαι. 
Αγχώνομαι. 
Είσαι αυτό που λένε "πολύ καλό για να 'ναι αληθινό".
Σε σκέφτομαι. 
Τα κόκκινα μαλλιά τα σιχαίνομαι. 
Ακριβώς όπως σιχαίνομαι το φόβο που νιώθω. 
Μετά σε βλέπω. 
Ηρεμώ. 
Μετά πάλι έρχονται στο νου μου τα κόκκινα μαλλιά. 
Εσύ όμως πάλι, ακόμη κι αυτά τα κάνεις να φαντάζουν όμορφα. 
Σκέφτομαι. 
Αυτό το έχω νιώσει άλλες δύο φορές. 
Είναι το ίδιο πάντα.
Όμως τώρα είναι ακόμη καλύτερο. 
Καλύτερο από ποτέ. 
Τώρα ξέρω να το χειριστώ. 
Αου. 
Άβολο. 
Πάλι αγχώθηκα. 

Χαμογέλασα. 

Σε σκέφτηκα. 



   * Γενικά τρελαίνομαι...               
Ειδκά με τρελαίνεις.. * 


  
                                                          I do nothing but think of you 
                                                                        :) 





Κυριακή, 11 Μαΐου 2014

φοβάμαι. μαμά.


Τα ρούχα που δεν έμαθα να πλένω
τα βάζω στη σακούλα και σ’ τα φέρνω.
Ρωτάς για την καριέρα μου
τη νύχτα και τη μέρα μου
κι εγώ να σου μιλάω καταφέρνω.

Και σκέφτομαι που πίνω κόκα κόλα
για να `ναι πάντα ίδια αλλάζουν όλα.
Κι ανοίγω το ψυγείο σου, 
το "έλα" και το "αντίο" σου
ζητούσα στη ζωή μου πάνω απ’ όλα.







Τα χρόνια που μεγάλωνες για μένα
να ξέρεις πως σου τα `χω φυλαγμένα.
Και τέλειωσα με άριστα
αλλά δεν έχω ευχάριστα, 
όλα στον κόσμο είναι γραμμένα.

Τριάντα καλοκαίρια και χειμώνες
τις άγριες σού φέρνω ανεμώνες.
Και κοίτα, ένα μυστήριο
του κόσμου το κριτήριο
πως μοιάζουμε μου λέει σαν δυο σταγόνες.

Μαμά, πεινάω
μαμά, φοβάμαι
μαμά, γερνάω, μαμά.
Και τρέμω να `μαι αυτό που χρόνια ανησυχείς:
ωραία, νέα κι ατυχής. 





Στη Βαγγελιώ χάρη στην οποία είμαι αυτή που είμαι...
Στη Βαγγελιώ που στο πρόγραμμα των πανελλαδικών μου στην 1η Ιουνίου μου ζωγράφισε ένα μεγάλο χαμόγελο και με συγκίνησε...
Στη Βαγγελιώ που με ανέχεται!
Στη Βαγγελιώ μου λέει γάμησε τους όλους και κάνε αυτό που θες..
Στη Βαγγελιώ που μου λέει ακολούθησε τα όνειρά σου.. 
Στη Βαγγελιώ που με δουλεύει..
Στη Βαγγελιώ που με πάει για καφέ πριν τις εξετάσεις για να μου φύγει το άγχος 
Στη Βαγγελιώ που δεν κοιμάται επειδή στενοχωριέμαι που δεν έχω βγάλει την ιστορία όπως θέλω... 
Στη Βαγγελιώ που μου τραγουδά όταν δε μπορώ να κοιμηθώ..
Στη Βαγγελιώ που του χρόνου θα μου λείπει επειδή δε θα μένουμε στο ίδιο σπίτι! 

Στη Βαγγελιώ που είναι αυτή που είναι. 

Στη Βαγγελιώ που θα θυμηθεί κάποια στιγμή ότι είμαι η ίδια



Τρίτη, 6 Μαΐου 2014

Α.Α.


Και η μέρα που φοβόμουν ήρθε. 
Και αντί για μάλωμα. 
Πήρα επιβράβευση. 
Και αντί για πισωγυρίσματα. 
Έχω κάνει βήματα μπροστά. 

Θέλω να το ακούω ξανά και ξανά και ξανά. 
"Σε βλέπω πιο καλά από ποτέ" είπε. 
Και το χαμόγελό μου από τότε ξεχειλίζει. 
Ακούγεται αλλιώς όταν το λέει αυτός. 

Και έχει άλλη χάρη.. 
Διότι όταν το λέει αυτός.. 
Πάντα σημαίνει πολλά. 




Υ.Γ πάντα θα σε ευχαριστώ :)