Τρίτη, 29 Απριλίου 2014


Λέξη από άλφα, θηλυκού γένους, 10 γράμματα, στο κεφάλι όλων σας, όλων μας. 


να τη χαιρόμαστε. 


Σάββατο, 26 Απριλίου 2014

Το ονομάζω φθινόπωρο.

Ψάχνω να βρω τι μου θυμίζει η εποχή που ζούμε. 

Έχει μερικά πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που κάτι μου φέρνουν στο νου. 

Η εποχή μας.. 

Θα τη χαρακτήριζα καφετί. 

Άκρως ενδιάμεση. 

Μεταβατική. 

Ο καιρός της εξίσου περίεργος. 

Βροχερός. 

Μα ο μήνας δεν ταιριάζει σε αυτό. 

Ζούμε μια παρατεταμένη μεταβατική περίοδο. 

Αυτό θαρρώ.  




Η επιστροφή στο σπίτι μου πάντα το ίδιο γλυκιά .. το ίδιο ζεστή.. το μελινόσπιτο το καταφύγιο μου.. μου έλειψες :) 




Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

Παρερμηνεία.


Μεταφράζω κάποιες κινήσεις σαν εξιλέωση. 

Άλλες πάλι δε μπορώ να τις ερμηνεύσω.

Ζω στον κόσμο που μάλλον είναι πολύ διαφορετικός από πολλούς άλλους.

Κι έτσι, πολλά δεν καταλαβαίνω.

Αναμένω το αύριο.

Πώς θα ΄ναι άραγε η αυριανή ημέρα;

Ζω για το σήμερα;

Ή ξεχνιέμαι περιμένοντας το αύριο..;

Καθορίζω αυτά που μπορώ.

Ξεγελιέμαι, σα να ΄χω τον έλεγχο.

Γελάω.

Ίσως και να κλαίω.

Σίγουρα κλαίω.

Στην τελική..

Ίσως να φταίει και η μετάφραση.



 

Δευτέρα, 14 Απριλίου 2014

Οι κρίσεις πανικού μου Vol. έχω χάσει το μέτρημα.


Το σπίτι μου εδώ στην Κρήτη το φοβάμαι.
Να, κάθε φορά που μπαίνω εδώ μέσα νιώθω ανακρίνομαι.
Ξέρετε, ναι άλλαξα.
Όμως σε όλα τα άλλα είμαι η ίδια.
Δείτε με.
Σας φωνάζω πως είμαι αυτή που ξέρετε.

Δεν το βλέπετε.

Εγώ όμως εδώ μέσα φοβάμαι.
Φοβάμαι το ότι δε λέτε τίποτα.
Φοβάμαι το ότι κάνετε σα να μη συνέβη τίποτα.
Φοβάμαι που δεν ξέρω αν το αποδέχεστε.

Φοβάμαι να είμαι αυτό που είμαι.

Εδώ μέσα ξέρετε είναι πιο δύσκολο.

Θα περάσει.
Πιστεύω.
Όλα περνάνε.

 
 
 
~ ..οι άντρες περνούν μαμά.. ~
 
*ανευ όρων αποδοχή* 
 
 


Τρίτη, 8 Απριλίου 2014


~ Όλη η μαγεία εκεί είναι.. στα πράγματα που δε μπορούμε να ερμηνεύσουμε. Στα πράγματα που απ'όπου κι αν τα πιάσει ο άνθρωπος δεν μπορεί να βρει την απαρχή τους και να τα εξηγήσει. Εκεί στα έγκατα της ανερμήνευτης διαφορετικότητας. που η φύση της μένει σκοτεινή. η ύπαρξη της ανεξήγητη. και η διαιώνισή της αναγκαία κι επιτακτική.~ 



Στην απαρχή της πιο όμορφης διαφορετικότητας. εκεί θα σε περιμένω..




Κυριακή, 6 Απριλίου 2014

λίγα λόγια για το χθες.



είδα  εσένα. κάπου στο πλήθος ήσουν. με το που μπήκες έπεσες πάνω μου. έπαιζε το αγαπημένο σου τραγούδι. ναι σε σκέφτηκα. δε θα πω ψέματα σε σκέφτηκα. πάντα το ακούγαμε κι είχες το ίδιο χαμόγελο. θυμάμαι να έρχεσαι σπίτι να αράζουμε και να το βάζεις στο repeat. και λίγο μου έλειψες. αλλά μετά πάγωσα. και μετά.. σα να ήσουν στο μυαλό. εμφανίστηκες μπροστά μου. σκάλωσα. είχα να σε δω από τότε. η κακή μνήμη νίκησε. 

ζορίζομαι. κάθε φορά που σκέφτομαι αυτό ζορίζομαι. 

και τέλος, εσύ. το μεγάλο εσύ. το κυρίαρχο εσύ. γίναμε δυο γνωστές. αου. αηδία. λέμε ένα τυπικό γεια. δε γίνεται. είναι σα να είσαι η κάθε τελευταία. δεν είσαι. κάθε φορά απλώς θέλω να σε αγκαλιάσω τόσο σφιχτά. φοβάμαι. πάντα φοβάμαι. πείθω τον εαυτό μου. δεν έχεις φύγει λέω. αποκλείεται. λείπεις κυνηγέ. 

ζορίζομαι ξανά. αλλά ποιος μπορεί να μου εξασφαλίσει κάτι άλλο; δε μπορείς. μου λείπεις. το ξεχνάω. ρωτάω τη χρι αν θα είναι πάντα έτσι. μου λέει ότι είναι νωρίς ακόμη. κι έτσι να, κοιμάμαι τα βράδια ήσυχη. αλλά φοβάμαι μήπως το νωρίς ακόμη δεν προλάβει το αργά. τότε που θα 'ναι αργά. δε θέλω. 

και κάνω τον κύκλο και καταλήγω σε εσένα πάλι. για να γελάσει λίγο πάλι το χειλάκι μου. αιωρούμαστε στην ατμόσφαιρα σαν κάτι.. ίσως γίνουμε κάτι. ίσως και τίποτα. ίσως και πολλά. ίσως και λίγα. 

θα το χαρακτηρίσω ανοιχτούς λογαριασμούς και θα το αφήσω εκεί. όλοι οι κύκλοι κάποτε κλείνουν.  




Σάββατο, 5 Απριλίου 2014



δεν υπάρχω, διότι δεν πρέπει. όταν πρέπει, υπάρχω. ενυπάρχω στα δεν πρέπει. αποχωρώ για να μην πρέπει. υπάρχω ενώ δεν πρέπει. 
κι ενώ πρέπει συχνά δεν υπάρχω.  

ωστόσο πάντα ξέρω. 



Παρασκευή, 4 Απριλίου 2014

4.4.14.


ένα χρόνο μετά.. δοκιμάζω φακούς. δυσκολεύομαι. δεν ξέρω ποιο ζευγάρι με βολεύει καλύτερα. η χάρη είναι ξεχωριστή. μισοβλέπω. όπως έκανα πάντα. 

αλλά αυτό τελειώνει σε λίγο. αναγκαστικά έρχεται η ώρα που είτε το θέλεις είτε όχι πρέπει να δεις. δε γίνεται να μη βλέπεις πέρα από τη μύτη σου. 

και είδα το φως. να, κάπου ένας χρόνος πάει. 

και να που ο κόσμος άλλαξε. είδα "αλλιώς" τα πράγματα. την είδα αλλιώς γενικότερα. 

τώρα ξέρω. έμαθα να βλέπω. έμαθα μάλλον να θέλω να δω. 

λένε ότι η άγνοια είναι ευτυχία κι έτσι και η τύφλωση φέρνει ευδαιμονία. 

η άγνοια είναι δυστυχία και η τύφλωση χάος.  

και η όραση η πιο σπουδαία αίσθηση. 






Τρίτη, 1 Απριλίου 2014

χαρούμενη χρυσή πρωταπριλιά.



Είναι φορές που φαντάζομαι πως κάποια μέρα το φαντασιακό μου σενάριο θα γίνει πραγματικότητα, θα με περιμένεις στην εξώπορτα της πολυκατοικίας μου
και θα θέλεις να μου πεις 
όλα αυτά που 
θέλω
 να 
ακούσω 

Κι είναι και οι φορές που ξυπνάω 
ΑΠΟΤΟΜΑ


Καλό μήνα σε όλους γεμάτο ανασφάλειες, ερωτηματικά, δυσκολίες, κ.α.
ENJOY