Παρασκευή, 21 Φεβρουαρίου 2014

game over.

Η μουσική της εισαγωγής ξεκίνησε. 
Ετοιμάζω τα χέρια μου να είναι στα σωστά πλήκτρα.. 
Κάνω κινήσεις αργές.. 
Ξεκινάω με μεθοδικότητα.  
Είμαι στην αγαπημένη μου πίστα. 
Είμαι στο τέλος του πρώτου γύρου. 
Είμαι ο αγαπημένος μου σουπερ μάριο. 
Κι εσύ.. η πριγκίπισσα. 
Να, θυμάσαι..; 
Σε εκείνη την πίστα με τις φωτιές.. 
Μετακινούμαι στις κινούμενες πλάκες με πολλή προσοχή. 
Δε με νοιάζει να κάνω ρεκόρ στο χρόνο. 
Με νοιάζει να σώσω μόνο την πριγκίπισσα μου. 
Είμαι προσεκτική. 
Οι πλάκες κινούνται. 
Με αγχώνει πάντα αυτό το παιχνίδι.. 
Τρέχω γιατί έφτασα προς το τέλος. 
Εκεί υπάρχει αντίστροφη μέτρηση.  
Έχω κάνει όλο το δρόμο.
Με μεγάλη σύνεση. 
Μένουν τρεις πλάκες. 
Πρέπει να πάρω φόρα. 
Να τις περάσω. 
Τρέχω. 
Βλέπω την πριγκίπισσα μου.
Αου. 
Έπεσα. 
Αου.

Μουσική θανάτου. 

Και στην οθόνη..  

Εμφανίζεται με κεφαλαία γράμματα. 

GAME OVER. 


Υ.Γ. θα πω μόνο μία λέξη. άβολο. και θα αρκεστώ σε αυτή. 

3 σχόλια:

  1. το ΥΓ σου εκφράζει την "πανανθρώπινη πραγματικότητα" των ανθρώπινων σχέσεων. χαχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η οποιαδήποτε σχέση μεταξύ ανθρώπων θα έπρεπε να μην οδηγείται σε αυτό το άβολο.. κάτω από άσχημες συνθήκες..!

      Χαίρομαι που διαβάζεις..!

      Διαγραφή
    2. Μάλλον για να το θέσω σωστότερα.. Δε θα ήθελα..
      Δε θα ήθελα να υπάρχει αυτό το όποιο... άβολο μετά.

      Διαγραφή