Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2014

Έκοψα το αλκοόλ.
Αλλά πρώτα είχα κόψει το τσιγάρο. 
Και αφού είχα κόψει το τσιγάρο..
Έκοψα εμένα στα δύο. 
Κι έμεινα μισή. 
Αλλά μετά ήθελα να καπνίσω. 
Και τότε έκανα ένα μισό τσιγάρο. 
Και ήπια μισό ποτήρι τζιν. 
Και τα έκανα όλα μισά. 
Και δεν είχα τίποτα ολόκληρο. 
Και τα τραγούδια μου ήταν μισά κι αυτά. 
Και μετά έκοψα το χορό. 
Η κίνηση μου έδινε υπερβολική ελευθερία. 
Και η ελευθερία αυτή με ολοκλήρωνε. 
Κι εγώ είχα μάθει να είμαι μισή. 
Για να έχεις πάντα λίγο από εμένα. 
Και αφού έκοψα τις κακές συνήθειες..
Έκοψα κι ένα κάρο ανθρώπους. 
Και με έκοψαν κι αυτοί. 
Κι έμεινα 1/4.
Και μετά ξέκοψα τον παλιό μου εαυτό. 
Αλλά δεν έμεινα λιγότερη. 
Άρα μάλλον δεν τον χρειαζόμουν. 
Και μετά έκοψα τα μαλλιά μου. 
Ακούγεται χαζό για να του δίνω σημασία. 
Αλλά δεν ήταν..
Γιατί έκοψα κάτι από εμένα. 
Μια συνήθεια σχεδόν μόνιμη. 
Ε όχι λοιπόν. 
Χρατσ. 
Ψαλιδιά. 
Αλλά πριν κόψω τα μαλλιά μου είχα κόψει τον πόνο. 
Και πριν κόψω τον πόνο..
Πάλι είχα κόψει το τσιγάρο.. 
Και μετά είχα κόψει το αλκοόλ. 
Και κάπου πριν είχα κόψει και τους άντρες. 
Και μετά έκοψα τα μαλλιά μου. 
Και στο ενδιάμεσο σημάδευα τον εαυτό μου. 
Για να θυμάμαι. 
Ίσως κουτό θα πεις. 
Ίσως και όχι.  

Και έμεινα 1/4.. 

Ακόμη κι ένα βαλς.. είναι 3/4..  



 



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου