Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου 2014

Σίγμα Τελικό.

Αναπολώ τις μέρες που κάποιος έγραφε για εμένα όπως εγώ γράφω για εσάς..
Έτσι ήξερα τη σκέψη την ενδόμυχη.
Τώρα πια γράφω μόνη μου.
Πιο δυνατή.
Αλλά όλοι σας έχετε κάτι να πάρετε.
Κι εγώ..;

Εγώ αν συνεχίσω έτσι θα πάρω τα βουνά..

Και θα μου είναι πιο εύκολο πάλι να λείπω απ'ότι να 'μαι εδώ..

Αλλά θα φύγω.

Όπως έχω μάθει να κάνω τον τελευταίο ένα χρόνο.

Εγώ κι εσύ.. κάναμε πολύ καλό και πολύ κακό η μία στην άλλη.. Και στο τέλος αλλάξαμε ρόλους. Και να που έγινα εγώ η υπερβολική κι εσύ η ήρεμη.. Και να που εγώ ρωτάω ποιος είναι τώρα στο τηλέφωνο.. Και που θέλω να τρέξω μακριά.. Κι εσύ είσαι η ντίβα που προχωράει τη ζωή της. Αλλάξαμε ρούχα η μία στην άλλη. Αλλάξαμε ρόλους η μία στην άλλη. 

Σε αγαπώ γιατί έμαθα να γράφω προσωπικά. 

Σε μισώ γιατί πάντα υπάρχει ένα κομμάτι μίσους μου για σένα.. αλλά δεν είναι κακό. 
Σε ζηλεύω γιατί ζεις αυτό που ήθελα να ζήσω. 

Και θέλω να σε δείρω γιατί δε θέλω να είσαι πάντα η πιο σημαντική ύπαρξη στη ζωή μου..! Η αλληλεπίδρασή μας είναι ότι πιο περίεργο ζω. ΠΑΝΤΑ. 


Καληνύχτα μας!



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου