Κυριακή, 8 Δεκεμβρίου 2013

Έτσι έχουμε μάθει..

Έχουμε μάθει στο φόβο. 
Στο φόβο να αποφασίσουμε. 
Στο φόβο των επιλογών. 
Στο φόβο να ρισκάρουμε.
Στο φόβο να δοκιμάσουμε. 

Στο φόβο. 

Μαθαίνουμε να χάνουμε..
Για να μην έχουμε την ψευδαίσθηση ότι μπορεί κάποια στιγμή να κερδίσουμε.
Πρέπει να μοιραζόμαστε. 
Μαθαίνουμε να μην τα έχουμε όλα.  

Να μην τα θέλουμε όλα. 

Έχουμε μάθει στο φόβο. 

Και χάνουμε όλα τα υπόλοιπα. 


Εγώ λοιπόν τα θέλω όλα. Και τα παίζω όλα για όλα. Γιατί έτσι νιώθω. Και έχω τα αρχίδια να το κάνω. Και αυτό με κάνει να νιώθω όμορφη. Και να ξέρω τι είμαι.! 

Πιστή στις επιταγές της κάθε ζωγραφιάς μου.. 

Fight.. 
Παλεύω γι΄αυτό που θέλω και είμαι εκεί και το δηλώνω. 

Je ne regrette rien..
Και δε μετανιώνω για τίποτα.. πάρα μόνο για το χρόνο που είναι λίγος και θα 'θελα να έχω περισσότερο. Για να... δε λέω άλλα. 





 


και τα χρόνια περνάνε

και ό,τι τρώμε κερνάμε
δίνουμε ό,τι αποκτάμε
ώσπου κάτι τελειώνει...

και οι άνθρωποι φεύγουν
και εμείς δεν αντιδράμε
μάθαμε να ξεχνάμε
και να μένουμε μόνοι... 


(!) 



Υ.Γ Σημαντικό! Πάντα μου άρεσαν οι άνθρωποι που ξεπερνούσαν το φόβο τους. Αν εγώ ξεπερνάω το δικό μου απαιτώ το ίδιο κι απο εσένα.. Βασικά απαιτώ να υπάρχεις ή όχι και αυτό να είναι ξεκάθαρο. Απαιτώ να είσαι τόσο ειλικρινής όσο εγώ. Απαιτώ πράγματα διότι κέρδισα το δικαίωμα. 


2 σχόλια:

  1. εώς το "και χάνουμε όλα τα υπόλοιπα" μπορώ να πω ότι είναι πανέμορφο και με ενθουσίασε (όσο αρνητικό-αλλά παραταύτα τραγικά πραγμάτικο ειναι).



    "Βασικά απαιτώ να υπάρχεις ή όχι και αυτό να είναι ξεκάθαρο." Άψογο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή