Τρίτη, 3 Δεκεμβρίου 2013

Τι ωραία μέρα.. :)

Όλα κύλησαν ομαλά. Σαν τον παλιό καλό καιρό. Κάτι σα να τακτοποιήθηκε μέσα μου. Μου είχε λείψει. Μου είχε λείψει να τρώμε πεστο, να καθόμαστε σε ένα καναπέ με τις ώρες και να βλέπουμε σειρές. Να βρίζουμε, να γελάμε, να περνάμε χρόνο μαζί.. Μου είχες λείψει.. Χάνω τους ανθρώπους που αγαπώ περισσότερο.. Είναι περίεργο που κινδύνεψα.. Χωρίς εσένα σε αυτήν εδώ την πόλη είμαι μισή. Ακούγεται υπερβολικό.. Αλλά είσαι το πιο μεγάλο κομμάτι της πραγματικότητας μου εδώ. Και θα είμαι χαζή να ξεχάσω ξανά να το φροντίσω. Χαίρομαι που με σκούντηξες.. Το χρειάζομαι πού και πού.. Κι εύχομαι να είσαι εδώ.. 

Κι από την άλλη σκέφτομαι εσένα.. Επιβάλεις την παρουσία σου στη ζωή μου με ένα εξαιρετικά μοναδικό και υπέροχο τρόπο. Είναι σα να είσαι για να ανήκεις σε αυτή. Πολύ περίεργο. Πώς γίνεται κάποιος να ταιριάζει τόσο πολύ στην πραγματικότητά σου που να επιβάλει την παρουσία του και να το κάνει όμορφο; Είναι εντυπωσιακό. Νιώθω όμορφα.. Μου αρέσει αυτό. Είναι σα να έχεις το δικαίωμα. Κι εγώ πάντα κρατώ απόσταση σαράντα πόντους μακριά σου. Φοβάμαι. Γιατί όταν η απόσταση μικραίνει γεμίζω πράγματα. Κι η απόστασή μου είναι η ασφάλεια μου. Και δεν είναι κακή. Θέλω να την αγαπήσεις και να την ερωτευτείς. Τότε όλα θα είναι μαγικά. Και φοβάμαι ξανά. Φοβάμαι να εξαφανίζεσαι.. Αν και μέσα μου ξέρω, είσαι εκεί. Το νιώθω. Απλώς επειδή φοβάμαι χρειάζομαι ενδείξεις ύπαρξης. Συγχώρεσε το μου αυτό. Δεν είναι πίεση. Έχω πληγωθεί. Αλλά εσύ είσαι άλλο ελπίζω. Κι είναι που δε μπορώ να σε κοιτάξω στα μάτια. Και ξέρεις. Ξέρεις πολλά περισσότερα. Και σε εμπιστεύομαι. Πιστεύω αυτά που λες, αλλά φοβάμαι μήπως κάνεις πίσω. Αυτά σκέφτομαι και περιμένω. Περιμένω να χτυπήσει η πόρτα μου.. Θέλω να με ερωτευτείς. Και πάντα κρατώ στο μυαλό μου τη φράση σου.. Για να μου δίνει αυτό που χρειάζομαι. 

Μ'αρέσεις..  


Δύο μέρες τώρα νιώθω ευτυχισμένη.. :)  


Κι ακούω κασετόφωνο την playlist paris, je t'aime.. Και ταξιδεύω σε άλλη εποχή :) 





 

:) 



 Υ.Γ. Ίσως και να είχα άδικο πάνω σε αυτό που είχα γράψει.. Κι ίσως είναι αναπόφευκτο το "μπλέξιμο"




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου