Κυριακή, 15 Δεκεμβρίου 2013

Χόρεψε μου το..

Ντύνεσαι καλά. 
Πολύ καλά. 
Να είσαι ζεστός. 
Το σώμα σου πρέπει να καίει. 
Το προστατεύεις κρατώντας το ζεστό. 

Το μάθημα ξεκινά. 
Αναπνέεις. 
Βαθιά. 
Σαν από τα σωθικά σου. 
Εισπνέεις με διάρκεια. 
Εκπνέεις το ίδιο. 
Παίζεις με το χρόνο. 
Παίζεις με τη διάρκεια. 
Με τις παύσεις. 
Με τις δυναμικές. 
Αναπνέεις. 
Όλα γίνονται αναπνοή που ρέει.
Και το σώμα σου κινείται. 

Και γίνεσαι ένας μεγάλος αστερίας. 
Και τεντώνεσαι προς όλες σου τις κατευθύνσεις.
Σα να μπαίνεις στον προκρούστη. 
Κι όμως γίνεσαι τεράστια έτσι. 
Ξεφεύγεις από τα μικρά όρια του σώματος σου. 

Μετά γίνεσαι μικρός.
Λιώνεις αργά και μαλακά. 
Γίνεσαι ένα έμβρυο τόσο μικρό.
Και απροστάτευτο. 
Και μικραίνεις, μικραίνεις, μικραίνεις. 
Το κάθε κύτταρό σου μικραίνει.
Αλλά μέσα σου γίνεσαι γιγαντιαίος. 

Και μετά.. 
Περιστρέφεσαι. 
Και ζαλίζεσαι. 
Και εκπνέεις. 
Και βογγάς. 
Αναστενάζεις. 
Βγάζεις δυνατούς ήχους εκτόνωσης. 

Κι ύστερα.. 
Να ύστερα..

Μεταφέρεσαι. 
Κυλιέσαι. 
Περνάς από τα γόνατά σου. 
Στηρίζεσαι στους ώμους σου. 

Περπατάς. 
Τρίβεις τα χέρια σου. 
"Νίπτεις τας χείρας σου" 
Ξεπλένεις κάθετί από μέσα σου που σε βασανίζει. 
Τινάζεις απότομα. 
Κάνεις δυο συσπάσεις. 
Γυρνάς.
Μπερδεύεις.
Πιάνεις ένα άστρο.
Το κρύβεις καλά.
Το κυλάς στο σώμα σου. 

Σε γυρνά. 

Σε πνίγει. 

Αλλά σα να μη συμβαίνει τίποτα. 

Σκύβεις και γεύεσαι. 

Βάζεις το μικρό σου δαχτυλάκι σε ένα βάζο. 

Το γλείφεις απαλά. 

Δοκιμάζεις. 

Το κοιτάς πονηρά..

Και προχωράς σε άλλο κόσμο. 
























Ότι ιστορία έχεις να μου δώσεις μπορώ να στη χορέψω. Να στην κάνω κίνηση και να 
στη δώσω.. Όλες τις ιστορίες που έχω ζήσει κίνηση της κάνω και τις προσφέρω χρόνια. Σε ανθρώπους που δε μπορούν να φανταστούν ότι εγώ τους δίνω την ιστορία της ζωής μου. Με άκρα δυνατά. Γεμάτα ένταση.. Τη ζωή γεύομαι, πληγώνομαι και συνεχίζω.. Κι είναι που έχει μια γεύση γλυκιά ο πόνος. Και χορός γίνεται και ταξιδεύει. Και τραγούδι να σε συντροφεύει. Πες μου μια ιστορία. Μία ιστορία χωρίς τέλος. Μια ιστορία που να αρχίζει από την αρχή. Δώσε μου το κουβάρι σου κι εγώ θα το απλώσω. Δώσε μου την ιστορία σου, τις λέξεις σου.. Κι αυτές χορός θα γίνουν.. Θα παίξουν με το σώμα μου..Και φτερά θα δώσουν σε όποιον θέλει να πετάξει..  







Κι άκου αυτό..
Και νιώσε. 
Όλα όσα λέω. 
Κι όλα όσα έχω ποτέ πει. 
Και χόρεψέ μου.
Και πες.. 
Ότι δε μπορείς να πεις. 
Κι εγώ πάλι θα σου χορεύω..
:) 


2 σχόλια:

  1. -Δεν υπάρχουν σχόλια-
    Μάλλον _Δεν υπάρχουν λόγια ,ήθελε να πει . ;-)Υπέροχοοο!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή