Δευτέρα, 4 Νοεμβρίου 2013

.

Όσο για εσένα..
Αναρωτιέμαι γιατί ρωτάς από εδώ κι από εκεί..
Αν θες να μάθεις τι κάνω, εγώ είμαι αρμόδια για αυτό.
Όχι οι γύρω γύρω που ρωτάς.

Κι αν αναρωτιέσαι ποιοι μπορεί να είναι αυτοί που δε μου επιτρέπουν να σε δω.
Εμένα πάλι οφείλεις να ρωτήσεις
(Είναι αυτοί που έχουν αναλάβει να με προσέχουν τώρα)
Βρες τα κότσια να ρωτήσεις.
Και να δεχτείς όλα όσα μπορεί να έχεις προκαλέσει σε έναν άνθρωπο.
Είμαι η ζωντανή συνέπεια των πράξεων σου.

Εξάλλου ότι έχεις το καταστρέφεις με ένα μοναδικά υπέροχο τρόπο.
Κι εγώ είμαι άνθρωπος που έχεις καταστρέψει και δεν έχεις το θάρρος να το αντικρύσεις.
Δεν έχεις το θάρρος να είσαι εκεί να το διορθώσεις.
Έχεις το θράσος να αποζητάς το εύκολο.
Έχεις το θράσος να παραπονιέσαι για το πόσο ανίκανοι είμαστε να αποδείξουμε ότι αξίζουμε να ανήκουμε στο παιχνιδάκι σου.
Και για το πόσο δεν δείχνουμε τα συναισθήματα μας.

Αν κοιτούσες στα μάτια μου κι έβλεπες θα καταλάβαινες.

Αλλά δεν πειράζει.

Απλώς σταμάτα να ρωτάς τους άλλους.

Και ασχολείσου με την ευτυχία σου.
Μη με σκέφτεσαι επιτηδευμένα.
Έτσι θα πείσεις τον εαυτό σου κάποια μέρα.
Και θα είσαι καλά.
Τεχνητά καλά.
Γιατί δε μπορείς να αντιμετωπίσεις.


Κι όσο για μένα...
Ξέρεις πώς καταστρέφει η φωτιά;
Θα σου πω εγώ πώς καταστρέφει η φωτιά...


Φαντάσου να ήθελες εσύ τους ανθρώπους έτσι όπως είναι...
Κι αποδέξου ότι εσύ δημιουργείς όλον αυτό το χαμό.

Και κατάλαβε επιτέλους.



(Και φυσικά τρέξε σε αυτούς που σε αγαπούν πραγματικά, όχι όχι σε εμένα εγώ είμαι ανίκανη και μάλλον δε σε αγαπώ..)

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου