Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013

Γνωρίζω..

Τον τελευταίο καιρό γνωρίζω πολλά καινούργια πράγματα..
Έχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους..
Έχω εντυπωσιαστεί από την ικανότητα μου αυτή.
Η ικανότητα του να είμαι κοινωνική.
Να επιτρέπω στον άλλο να μπει στο χώρο μου κι εγώ να μην τον αφήνω μόνο να κοιτά άβολα και να τα κάνει όλα μόνος.
Ανοίγω τα χαρτιά μου σε ανθρώπους που δεν ξέρω.
Μεγαλώνω και μαθαίνω.
Μαθαίνω πώς είναι να δημιουργείς πράγματα με νέους ανθρώπους..
Βασικά πώς είναι να γνωρίζεις κάποιον από το μηδέν. Πολλούς.
Μαθαίνω να θέτω ερωτήματα.
Μαθαίνω να φλερτάρω.
Να επιδιώκω.
Να θέλω και να κυνηγάω.
Έγκαιρα.

Αν κάτι όμως μαθαίνω πιο πολύ απ'όλα είναι ότι δε μπορούμε να πορευόμαστε με τους ίδιους δέκα ανθρώπους για πάντα, με την ίδια συχνότητα, τις ίδιες συνθήκες και τον ίδιο τρόπο. Μου πήρε καιρό να συνειδητοποιήσω το πόσο μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα μπορούν να αλλάξουν οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Οι άνθρωποι αλλάζουν και οι σχέσεις μεταβάλλονται. Η αγάπη πάντα θα υπάρχει. Αλλά οι ανάγκες διαφέρουν κατά διαστήματα. Και τότε είναι οι περίοδοι που δε μπορούμε να συμβαδίσουμε. Τότε είναι οι περίοδοι που χρειαζόμαστε αλλαγές. Νέους ανθρώπους και δημιουργία νέων συνθηκών. Οι σχέσεις και οι δεσμοί δε θεωρώ πως χάνονται. Θαρρώ απλώς μετασχηματίζονται. Φεύγουν. Κι επανέρχονται με άλλους όρους. Όταν πάλι θα είναι η ανάγκη τέτοια. Τώρα η ανάγκη είναι διαφορετική. Και η αλήθεια είναι πως παραξενεύομαι.

Διότι είναι δυνατόν πλησιάζοντας τα είκοσι.. να έχουμε ξεχάσει ήδη να δημιουργούμε σχέσεις με ανθρώπους; Είναι δυνατόν να κλεινόμαστε ακόμη και περισσότερο στο καβούκι μας και να μην επιδιώκουμε να γνωρίζουμε ανθρώπους από το πουθενά; Να έχουμε ένα μονάχα στενό κύκλο γνωριμιών και φίλων και με αυτόν να πορευόμαστε;  Να μην επιδιώκουμε; Απορώ. Όχι μόνο με τον εαυτό μου. Με όλους μας.

Και τελικά.. γνωρίζω πώς να είμαι κοντά στα είκοσι και να το απολαμβάνω. Με όλες του τις δυσκολίες.

Γνωρίζω ανθρώπους.
Καταστάσεις.
Φίλους.
Πιθανούς έρωτες.

Γνωρίζω τον κόσμο μέσα από τους ανθρώπους του..

Γνωρίζω τον εαυτό μου.

Εξάλλου τα πράγματα ποτέ δεν είναι εύκολα. Και ούτε θα γίνουν. Είναι μπλεγμένα σαν τα ακουστικά σου όταν τα βγάζεις από την τσάντα σου. Όμως πάντα θα υπάρχει λύση.  

την ονομάζω..

ΔΙΕΞΟΔΟ 

 

(!)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου