Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

Ναι - Όχι - Ναι - Όχι...Τεστ! 1,2

Γυρίζει στο μυαλό μου όλη την ώρα κάτι.. μάλλον γυρίζουν στο μυαλό μου πολλά.. Μα πιο σίγουρα υπάρχει κάπου ένα ναι, και κάπου δίπλα ένα όχι.. κι εναλλάσσονται. Φεύγει το ένα κι αμέσως το διαδέχεται το άλλο. Κάνεις πράγματα στη ζωή σου για να μαζέψεις εμπειρίες, γνώσεις, να γίνεις άνθρωπος ολοκληρωμένος. Επομένως όλα κάτι σου δίνουν. Μαζεύεις, μαζεύεις, μαζεύεις και στο τέλος κάτι καινούργιο έχεις γίνει. Ακόμη και πράγματα που δεν θες απολύτως να κάνεις ή πράγματα που δεν έχεις καταλήξει μέσα σου για ποιον ακριβώς λόγο τα κάνεις, ακόμη κι από αυτά κερδίζεις.
Ωριμάζεις. Αυτό είναι το κλειδί. Κι ίσως κι ο σκοπός των ενεργειών μας. Κάθε φορά που ξεκινάμε κάτι καινούργιο προσέχουμε περισσότερο τη βάση που το χτίζουμε και επιδιώκουμε να μην επαναλάβουμε τα ίδια λάθη. Εξελισσόμαστε μέσα από μια διαδικασία επανάληψης. 

Κι όλα αυτά ακούγονται ομαλά. Κι αν το θες είναι για μένα. Έχουν μία σειρά. Μία συνέχεια και μία συνέπεια. Όμως αντί να εστιάζουμε σε αυτό.. Ποιος είναι ο λόγος που τα βλέπουμε όλα αρκετά πιο περίπλοκα;

Κάθε τι που κάνουμε μας απασχολεί πολύ περισσότερο απ'όσο αξίζει. Η σημασία που του δίνουμε ξεπερνά πολλές φορές τα όρια και καταλήγουμε σε παραλογισμούς ατελείωτους. Κάποια πράγματα είναι απλά. Όχι εύκολα.! Αλλά απλά. Μπορείς να τα συνειδητοποιήσεις. Και να πάψεις να αναλώνεσαι σε σκέψεις που από μόνες τους τα περιπλέκουν. 

Όσο για μένα; Ανήκω ένθερμα σε αυτούς που από μόνοι τους περιπλέκουν τις καταστάσεις στο μυαλό τους εξαιρετικά και άσκοπα. Ανήκω σε αυτούς που θεωρούν ότι όλα σημαίνουν κάτι παραπάνω από αυτό που πραγματικά είναι. Δίνω πολλή σημασία, καταναλώνω πολύ χρόνο και εν τέλει, χάνω την ουσία. Κάποια πράγματα είναι απλά. Αλλά εγώ θα επιμείνω για να γίνουν σύνθετα. Και θα μπω σε ένα ατέρμονο τρυπάκι που η σκέψη μου δε θα με οδηγήσει πουθενά για τον απλούστατο λόγο ότι δεν τη διακρίνει λογική. Αλλά εκεί θα επιμείνω. 

Και το αποτέλεσμα; Πολύπλοκες καταστάσεις από εκεί που δεν υπάρχουν. Και πολύ κοσκίνισμα. Τριπλή σκέψη για το καθετί για να είμαι σίγουρη. Λες και είμαστε ποτέ σίγουροι γι'αυτά που κάνουμε στο εκατό τοις εκατό. Ας γελάσω καλύτερα. Καλά θα ήταν. Αλλά δε γίνεται. Είναι ουτοπικό και αγγίζει τα όρια ψευδαίσθησης. Κι έτσι.. προχωρώ.. αλλά τεστάρω. Τεστάρω διαρκώς. Και δεν αφήνω. Τεστάρω για να αποδείξω σε εμένα. Ότι μπορώ. Και δεν απολαμβάνω. Διότι οι εμπειρίες έρχονται κι εγώ αντί για να τις ζω απλώς..παράλληλα τις τσεκάρω. Χάνω το μεγαλύτερο κομμάτι. 

Κι έτσι..άραγε... θα ωριμάσω; 

Εσύ;


Πάνω που πίστεψα για μια στιγμή ότι το έχω χάσει.. εκεί που δε μπορούσα να βρω την ουσία αυτού που ήθελα να πω.. Πίστευα ότι αυτό ήταν.. Δε θα έγραφα για καιρό. Αλλά τελικά τα λόγια μπήκαν σε σειρά και η σκέψη τακτοποιήθηκε. Κι ιδού που έγραψα :) Πάντα ήξερα ότι οι βραδινές βόλτες είναι ευεργετικές. Αλλά η σημερινή  ήταν ιδιαίτερη.. (Ερνεστάκος)  


Κι όσο για την ουσία δε βρίσκεται στα ναι και στα όχι.. Βρίσκεται πιο πέρα θαρρώ.. Δεν είναι όλα ναι/όχι, άσπρο/μαύρο, κρέας/ψάρι, άντρες/γυναίκες, φαγητό/ποτό.

Κάποια πράγματα είναι απλά. 

Έφαγες.

Βγήκες.

Έκανες σεξ.

Χαμογέλασες. 

Νευρίασες.

Διάβασες. 

Έκλαψες.

Ερωτεύτηκες. 

Κάποια πράγματα είναι αυτό που είναι. Και είναι απλά. :)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου