Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013

Θυμός.. Τώρα το συνειδητοποιώ..

Θυμός..
Συναίσθημα.
Βασικό.

Το υγιές είναι να εκφράζουμε το θυμό μας για να μπορούμε να εκτονώσουμε την ένταση.
Ανεπιθύμητη ένταση που μας προκαλούν γεγονότα, άνθρωποι, καταστάσεις.
Θυμός.
Πολύς θυμός.
Εσωτερικευμένος, συσσωρευμένος, έντονος θυμός.

Θυμός που ποτέ δεν εξέφρασα.

"Ξερνάω" το θυμό μου για να είσαι καλά.
Για να ανταποκριθώ στο ρόλο μου.
Να σε στηρίξω γιατί έτσι έχω μάθει.
Έτσι πρέπει.
Δε φταις εσύ..(μόνο)

Ωστόσο αυτό πρέπει να σταματήσει.
Και θα σταματήσει.

Διότι είμαι άνθρωπος κι έχω ζωή.

Και ναι με σταναχώρησες.
Και ναι με πλήγωσες πολύ.
Και ναι θα θυμώσω.
Δε μπορούσα να σου θυμώσω.
Αλλά είναι άδικο να έχεις το ακαταλόγηστο.
Οπότε θα θυμώσω.

Θα θυμώσω για τις επιλογές σου, για την ύπαρξη σας, για όλα.

Γιατί έχω κι εγώ δικαίωμα να θυμώνω και δεν το διεκδίκησα ποτέ.
Και δεν το επέτρεψα ποτέ στον εαυτό μου.
Διότι τα συναισθήματα των άλλων ήταν πιο σημαντικά.
Κι αν θύμωνα θα τους πλήγωνα.

Δεν πάει έτσι.

Έχω θυμό λοιπόν μέσα μου.
Και υπάρχουν όρια.
Και πλέον έχουν ξεπεραστεί.
Κι εγώ δεν υπάρχω για να είμαι μία παράλληλη ζωή σου στη σκιά.

Είμαι άνρθωπος κι έχω ζωή.
Όπως έχεις κι εσύ.

Μόνο που εσύ τη ζεις.. ενώ εγώ την έχω αφήσει.
Κι είναι κρίμα.

Κι εμείς... σε α πληθυντικό.. θα ξαναυπάρξουμε σε κάποια διάσταση όταν θα κάνουμε καλό η μία στην άλλη.. προς το παρόν.. διάλειμμα... από την προσπάθεια.. αν είμαι όλα αυτά  που λες..
Τότε δε φοβάμαι.


 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου