Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2013

Υπάρχει το ναι και το όχι. Διάλεξε! Ένα από τα δύο. Δε γίνεται διαφορετικά.

Όταν κάποιος σου θέτει ένα ερώτημα οφείλεις να απαντήσεις. Δύο είναι τα τεινά. Ερωτήσεις κλειστού τύπου. Απαντάς με ένα ναι ή με ένα όχι. Ερωτήσεις ανοιχτού τύπου. Απαντάς με πολλά λόγια, έχεις περιθώριο, το αναλύεις και καμιά φορά το κουράζεις. Εγώ όμως καμία τέτοια ερώτηση δεν έθεσα. Και τέτοια απάντηση πήρα. Είναι απλό. Μία απάντηση. Τρία γράμματα. Πολλά θέλω.
Μία απάντηση. Μόνο μία. Καθοριστική. Τρελαίνομαι. Την απαιτώ. Τη διακαιούμαι. Θέλω να σας εξαφανίσω από το μυαλό μου για να είμαι υγιής. Δεν είμαι υγιής. Δεν υπάρχει delete. Αν υπήρχε θα το είχα χρησιμοποιήσει. Και δεν είναι κακό αυτό. Απαραίτητα. Τρελαίνομαι. Σιχαίνομαι. Αηδιάζω.
Δεν είμαι υγιής. Θέλω να είμαι. Θα έπρεπε να είμαι. Μου αξίζει να είμαι. Συγκεχιμένα όλα. Χρειάζομαι στήριξη. Για σένα τι είναι πιο σημαντικό; Κανείς δεν ξέρει. Δε μπορεί να καταλάβει.
Γιατί; Διότι δε θες. Λες πράγματα. Πράττεις μπερδεμένα. Δε ζητώ λύπηση. Ζητώ να αναγνωρίσεις τι είμαι για σένα. Να μην το φοβάσαι και να το στηρίξεις. Αλλά ξέρεις. Θεωρώ πως όχι. Δεν ξέρεις. Δε με πείθεις δηλαδή ότι ξέρεις πια. Αλλιώς θα είχες επιλέξει σωστά. Ήμουν καλά σήμερα. Έπεσε υπολογιστής στα χέρια μου. Έγινα πάλι κώλος. Ανυπαρξία. Δική σας. Υγεία δική μου. Άδικο. Τι θέλω; Ούτε που ξέρω. Τι έχω; Έμαθα. Θα ήθελα να ξέρεις. Το λογικό ήταν να σου τηλεφωνούσα για να ξέρεις. Ενδιαφέρεσαι να μάθεις; Δεν ξέρω. Έχει σημασία να σε πάρω και να μάθεις; Δεν ξέρω. Τίποτα δεν ξέρω. Έχω φύγει και το μυαλό μου εκεί. Άδικο. Ζαλίζομαι αυτή τη στιγμή. Αου. Δεν ξέρω αν έχει νόημα να γράψω άλλα. Δεν ξέρω αν έχει νόημα πια. Ξέρω τι θα έπρεπε να συμβαίνει.
Εικονική πραγματικότητα στο κεφάλι ενός τρελού. Δεν έχεις ιδέα για τη σοβαρότητα της κατάστασης. Αν είχες έστω και λίγο θα έκανες το σωστό.

Άρρωστη αλληλεπίδραση άρρωστων ανθρώπων.

Αρρώστια.

Άδικο.

Δεν έχω κάνει τίποτα κακό σαν άνθρωπος. Και το πληρώνω ακριβά. Χωρίς λόγο. Αου.  

Τρέμω πάλι. Αου.

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου