Κυριακή, 20 Οκτωβρίου 2013

Υπερρεαλισμός, Σουρεαλισμός, Σοκ και Δεος...

Εγώ σου είπα είμαι τρελή...
Και όλα όσα είπα τα εννοώ.
Δεν με πιστεύεις για ακόμη μια φορά.
Αλλά εγώ το εννοώ.
Είπες πως τώρα είναι όλα εύκολα...
Με εμένα ποτέ δεν ήταν. 
Αλλά πάνω στην τρέλα μου σου είπα.
Την αλήθεια.
Τόσο μεγάλο είναι για μένα.
Αυτό είναι το πιο τρομακτικό.
Σου είπα όλα αυτά και σου ζήτησα...
Αιώνια πίστη και το υπόλοιπο της ζωης σου να περάσει μαζί μου.
Ξέρω είναι δύσκολο.
Ξέρω θα θέλει προσπάθεια.
Πολύ.
Αλλά είναι τόσο μεγάλο.
Τόσο μεγαλειώδες.

Γι'αυτό δε μπορώ να γράψω στον τοίχο σου.

Πάλι δεν κοιμάμαι.
Η εικόνα που έχω τριβελίζει το μυαλό μου και δε με αφήνει να κοιμηθώ. 
Αλλά αν αυτός ήταν ο μεγαλύτερος μου φόβος τώρα τον ζω.
Κι έμαθα κάτι.. πάνω σε αυτό που είπες..

Ότι ασυνείδητα οδηγούμε τα πράγματα προς το φόβο μας εξαιτίας του τόσου χρόνου που αφιερώνουμε στη σκέψη μας να τον αναλύουμε και να τον επεξεργαζόμαστε μπας και τον ξεπεράσουμε. 

Εγώ το ζω τώρα. 

Μου λες να μη φοβάμαι σε εμπιστεύομαι..

Αλλά πονάω.

Και το σκηνικό το σημερινό;

Σαν από ταινία είπε μία φίλη μου που ενθουσιάστηκε μαζί μου.
Μαγικό.
Τόσο μαγικό όσο μόνο στις ταινίες...
Αλλά και τόσο επώδυνο όπως μπορεί να συμβεί μόνο στην πραγματικότητα.

Όμως η επιλογή έχει γίνει.

Και η απάντηση; 
Μου χρωστάς μία απάντηση.

Γιατί είμαι τρελή κι ό,τι λέω το εννοώ. 
Και το υποστηρίζω με κάθε κύτταρο μου :) 


Σ'αγαπώ τόσο όσο δε μπορεί να αντέξει ένας άνθρωπος.

Αν λοιπόν κάτι θα έχεις από εμένα να θυμάσαι εν τέλει... 
Θα είναι το σημερινό. 

Και πάντα στο μυαλό μου αυτό : 'κάποιος σου λείπει, κάποιος τον διεκδίκησε'  

Καληνύχτα και να ξέρεις προσπάθησα πολύ να μη γράψω... 
Αλλά ίσως να είναι ο μόνος δρόμος προς τη λύτρωση μου... 
Κι ίσως καταφέρω έτσι να κοιμηθώ...
Διότι το έχω ανάγκη. 



~ Δύο απαντήσεις μία που θες και μία που πρέπει. Αου. ~







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου