Κυριακή, 6 Οκτωβρίου 2013

Αλλεργία στις δεσμεύσεις.. (!)



Η απορία μου των ημερών είναι η εξής :

Γιατί οι άνθρωποι παρουσιάζουν αυτήν την "αλλεργία"  στη δέσμευση;

Αναλογίζομαι λοιπόν, ποιος ο λόγος που οι άνθρωποι φοβόμαστε τόσο πολύ να δεσμευτούμε απέναντι σε έναν άλλο άνθρωπο.
Γιατί με το που η ευτυχία μας αρχίζει να εξαρτάται από έναν άνθρωπο πρέπει να το "κόψουμε" μαχαίρι...
Αυτό δεν θεωρείται ότι αποτελούσε τη μαγεία των σχέσεων και του έρωτα;
Ή τουλάχιστον έτσι νομίζω εγώ και μάλλον δεν ισχύει για όλους...
Μάλλον μόνο εγώ διακρίνω αυτό το εξαίρετο που δημιουργεί ο έρωτας την ανάγκη για την ύπαρξη ενός ανθρώπου προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος...
Μερικώς τουλάχιστον (δεν πιστεύω ότι είναι κατάσταση το έχω ξαναπεί)
Η ευτυχία.

Τι να πω.. ίσως κάποια στιγμή στη ζωή μου συναντήσω ανθρώπους που θα πιστεύουν τα ίδια πράγματα με εμένα... Και τότε θα δημιουργήσουμε ευτυχισμένες στιγμές αλληλεξάρτησης και δέσμευσης που δε θα αποτελούν απειλή αλλά ομορφιά.

Κι όπως έχω βαρεθεί να λέω το "μας" είναι επιλογή.. όχι καταδίκη...
Κι αν είναι κανείς να το βλέπει σαν καταδίκη...
Τότε είναι κρίμα.




~Ήρθε ο καιρός να μάθεις ποιοι σ'αγαπούν~
Από χθες :)

2 σχόλια:

  1. Αλλεργία στις δεσμεύσεις, μάλιστα. Η αιτία είναι ο τρόπος με τον οποίο έχουν διαμορφωθεί οι καταστάσεις ως τώρα... και ως αποτέλεσμα οι άνθρωποι. Είναι δύσκολο να ξεκλειδώσεις τον εαυτό σου σε κάποιον άλλον, ή τουλάχιστον αυτή είναι η κοινή ομολογία... και όλα αυτά επειδή καταβάθος φοβόμαστε τους ίδιους μας τους εαυτούς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καιρός λοιπόν να αγαπήσουμε τον εαυτό μας... και να τον μοιραστούμε με ανθρώπους που μας κάνουν ευτυχισμένους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή