Τρίτη, 20 Αυγούστου 2013

Γ.Π 1940-2013

Σαν παιδί εγώ δεν είχα παππού..
Οι παππούδες μου ο ένας είχε πεθάνει πριν γεννηθώ κι ο άλλος πέθανε όταν ήμουν πολύ μικρή ..
Δεν τον θυμάμαι...

Αλλά πάντα είχα τον Γ.Π.

Αυτός με μεγάλωσε!
Έλεγε πάντα ...
Εγώ έχω δύο εγγόνια τον εγγονό μου τον Αλέξανδρο και την κόρη του Ν. τη Μελίνα...

Κι έτσι ήμουνα πάντα η εγγονή που δεν είχε από τα παιδιά του.

Με φρόντιζε με την ίδια αγάπη, μου φερόταν το ίδιο, καμάρωνε για μένα, ήταν περήφανος για μένα..
Με θαύμαζε..
Έλεγε του μοιάζω...
Έχω το πείσμα του...
Κι ό,τι ήθελα, έλεγε, γι΄αυτό το λόγο θα το πετύχω..


Τα τελευταία χρόνια δεν ήταν καλά...
Κάθε χρόνο τρέχαμε, όμως πάντα τα κατάφερνε...

Πέρυσι ήταν το τελευταίο τραπέζι μας στο οποίο ήρθε..
Από εκεί και πέρα δεν τα μπορούσε αυτά..
Ήταν πριν φύγω για το Πανεπιστήμιο..

Μου έφερε ένα στυλό και μου είπε, Να γενείς σπουδαία!

Κι όταν καθίσαμε στο τραπέζι είπε την καθιερωμένη του ατάκα

'Να ΄μαστε καλά κι όποιος δε μας αγαπά να μας εθωρεί να σκα από τη ζήλια του'

Κι έτσι ξεκίνησε για μια ακόμη φορά η βραδιά μας.

Χθες μπήκε πάλι στο νοσοκομείο..
Εγώ είχα το προαίσθημα...
Το ήξερα ...

Σήμερα το πρωί έφυγε..

Θα γενώ σπουδαία παππού υπόσχομαι!
Σ'αγαπώ :)

Αντίο Πατεράκη μου!
Και να 'μαστε καλά... κι όποιος δε μας αγαπά να μας εθωρεί να σκα..  

Να μας προσέχεις.
Η εγγονή σου Μ.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου