Κυριακή, 2 Ιουνίου 2013

Είναι κρίμα ξέρεις...

Και τι είναι αυτό που φταίει λοιπόν;
Μία λέξη, πολλά πράγματα κατεστραμμένα.
Άδικα.
Εγωισμός.
Είναι εκεί.
Σε κυβερνάει.
Σε κουμαντάρει.
Γιατί;
Επειδή έτσι ελέγχεις τον εαυτό σου.
Καταστρέφεις ό,τι υπάρχει για να προλάβεις..
Να προλάβεις πριν στο καταστρέψουν οι άλλοι.
Πληγώνεις για να προλάβεις...
Να προλάβεις μην σε πληγώσουν οι άλλοι.
Δε σκότωσα τίποτα...
Εσύ τα σκοτώνεις.
Δεν έδιωξα τίποτα.
Εσύ με έδιωξες.
Δεν βλέπεις τίποτα.
Ξέρεις ο εγωισμός είναι κακό πράγμα...
Σε θολώνει.
Κάνεις πράγματα που δε θες.
Και τώρα τα πληρώνεις.
Ο εγωισμός αυτό επιτάσσει.
Το 2-1.
Γιατί η ισοπαλία δε σημαίνει ισορροπία.
Αν ήμουν άλλη ξέρεις... Ήδη θα είχε έρθει το 2-2.
Αλλά εγώ είμαι πολλά περισσότερα από αυτό.
Λυπάμαι.
Λυπάμαι που γίνεσαι αυτό που δε θες.
Λυπάμαι που δε μπορείς να είσαι καλά.
Αλλά μάλλον δεν το προσέχεις και πολύ.
Και ευτυχώς για σενα εγώ δεν είμαι εσύ.
Γιατί αυτό θα πονούσε.

Καταστρέφεις ό,τι ωραίο σου συμβαίνει.

Εγωισμός!

Λυπάμαι.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου