Τρίτη, 16 Απριλίου 2013

Οδός ονείρων

Ένας δρόμος σαν όλους τους άλλους..
Ίσως να μην το ξέρουμε...
Ίσως όμως να είναι ο δρόμος που κατοικούμε..
Ο δρόμος που βαδίζουμε.
Ασήμαντος αλλά σημαντικός!
Μικρός και άσημος.
Πολλές ελπίδες βρίσκονται κρυμμένες σ'αυτόν.
Πολλές ευτύχιες είχαν βρει το καταφύγιο τους εκεί.
Σιωπή.
Μια απέραντη σιωπή.
Κάτω από ένα μοναδικό βαθύ μπλε ουρανό.
Γεμάτο άστρα.
Και μικρό φεγγάρι.
Και μια βαριά ανάσα.

Είναι ένας δρόμος σαν όλους τους άλλους..
Ίσως να είναι ο δρομος που βαδίζουμε..
Είναι ο δρόμος...
Που πολλά όνειρα γεννήθηκαν...
Και πολλά όνειρα πέθαναν.

Καληνύχτα.
Με πικρία.



Κάθε δρόμος έχει
μια καρδιά για τα παιδιά.

Μα κυρά μου εσύ, 
σαν τι να λες με την αυγή
και κοιτάς τ’ αστέρια
που όλο πέφτουν σαν βροχή. 

Κάθε σπίτι κρύβει
λίγη αγάπη στη σιωπή.
Μα ένα αγόρι έχει
την αγάπη για ντροπή.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου