Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2013

Γενέθλια!

  Μονάχα μια μέρα, κάθε χρόνο, σηματοδοτεί μια αλλαγή. Είναι η μία και μοναδική μέρα όπου μας μεταφέρει από ένα στάδιο σε ένα άλλο. Όπου καλούμαστε να αφήσουμε πίσω κάποια πράγματα και να αναλάβουμε κάποια νέα. Μία μέρα η οποία μας καθιστά μεγαλύτερους ηλικιακά, και καλείται να μας καταστήσει ωριμότερους, εξυπνότερους, καλύτερους, πιο καταρτισμένους και φυσικά μία μέρα που καλείται να μας βρίσκει πιο έτοιμους να αναλάβουμε ευθύνες και να έχουμε εκπληρώσει τους στόχους που έχουμε βάλει στον εαυτό μας!
  Όλα αυτά όμως σε καμία περίπτωση δε γίνονται σε αυτή τη μέρα. Ενώ πραγματικά τότε καλούμαστε απλά να γιορτάσουμε την αλλαγή, τη μετάβαση, αυτή η μέρα μας βρίσκει απροετοίμαστους να τη δεχτούμε. Μας βρίσκει αν όχι εξίσου ώριμους λίγο ωριμότερους απ'ότι πέρυσι, με τις ίδιες ανασφάλειες, τα ίδια όνειρα και την ίδια ανάγκη για αλλαγή. Οι ίδιοι στόχοι παραμένουν στο επίκεντρο με τη μόνη διαφορά ότι σε βρίσκουν ένα χρόνο μεγαλύτερο και αρκετά απελπισμένο! 
  Με υπερβολικές προσδοκίες περιμένουμε από μία απλή ημερομηνία και ημέρα του χρόνου να μας φέρει όλα όσα θέλαμε ακόμη κι αν δεν προσπαθήσαμε να τα αποκτήσουμε!
  Ενδεχομένως λοιπόν απογοητευμένοι κατά την άφιξη της ημέρας στον ημερολογιακό χάρτη πανικοβαλλόμαστε, αναρωτιόμαστε τι κάναμε λάθος, πίνουμε και υποσχόμαστε ότι θα φερθούμε εξυπνότερα από εδώ και στο εξής! 
  Έτσι καταλήγουμε στο τέλος της μέρας να φυσάμε τα κεράκια που σηματοδοτούν το τέλος μιας εποχής και το ξεκίνημα μιας άλλης
  Γιατί μέσα από τις ευχές μας την ώρα εκείνη παίρνουμε το κουράγιο για τη συνέχεια... 
Μια συνέχεια επίπονη. Όμως τι να κάνεις;! Ιδέα στον ορίζοντα! 
Οπότε;! 

Συνεχίζεις να εύχεσαι!
Πιθανότατα αυτή τη φορά με μεγαλύτερο σκεπτικισμό! :) 




Στα 19 Λοιπόν! 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου