Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2013

Σφιγμένα Χείλη

Τα πιο σφιγμένα χείλη είναι τα πιο γλυκά..
Είναι τα πιο αλλόκοτα..
Είναι αυτά που λίγες μόνον λέξεις επιλεκτικά προσφέρουν..
Σε λίγους μοναχά.
Βγάζουν ήχους περίεργους.
Ήχους μοναδικούς.
Ήχους ξεχωριστούς.
Ήχους σαν απ'αλλού φερμένους!
Κι έτσι..
Σαν ακουστούν από τ'αφτιά σου μια φορά,
δύσκολα ξεχνιούνται.
Ήχοι αλησμόνητοι.
Κι η αξία τους γι'αυτό όλο και μεγαλώνει.
Ήχοι πολύτιμοι.
Μα σαν τους ακούσεις,
δύσκολα ξεφεύγεις απ'αυτούς.
Σαν σε σειρήνες ανάμεσα παγιδευμένος.
Ήχοι  γλυκείς.
Σε φυλακίζουν.
Μα σαν ξεφύγεις πάλι,
ποθείς ξανά το άκουσμα τους το γλυκό.
Όπως τ' ακούς μες στο μυαλό σου.
Και το ζητάς.
Το κυνηγάς,
ξανά για να τ'ακούσεις!
Μα πρόσεχε μην απ'τον πόθο σου αυτό
χαθείς.
Ή μην παγιδευτείς.
Γιατί είναι κρίμα δέσμιος να ζήσεις τη ζωή σου,
για έναν ήχο.








Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου