Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2012

310812

Πλάι στο αυγουστιάτικο φεγγάρι και κάτω από τα μαγευτικά φώτα μιας σκηνής γεμάτη υποσχέσεις βρέθηκα ν'αναλογίζομαι ένα καλοκαίρι που μόλις πέρασε κι ένα φθινόπωρο που σιγά σιγά αχνοφαίνεται στον ορίζοντα να πλησιάζει κάπως επιβλητικά!
Ένα φθινόπωρο που φέρνει νέα πόλη νέους ανθρώπους και νέα ζωή... '
Ανάμεσα σε κάτι πολύ προσωπικό και ίσως εξαιρετικά απρόσωπο συνειδητοποίησα για άλλη μια φορά την αλήθεια που πάντα αγαπώ να τραγουδάω 'getting away with it all messed up, that's the living'.
Γιατί όπως και να μας βρει η αυριανή ημέρα, σε όποιο μέρος, για άλλη μια φορά καλούμαστε να τα καταφέρουμε όπως μόνο εμείς ξέρουμε κι όπως μονάχα εμείς μπορούμε!
Κι έτσι εγώ θα συνεχίσω για καιρό ακόμη  να λέω το ποιηματάκι μου!
Γιατί μαζί με αυτό καταφέρνω να προχωράω!
Αφιερωμένη λοιπόν αυτή η βραδιά σε αυτούς που αγαπάμε και μας αγαπούν, σε αυτούς που κάποτε αγαπήσαμε, σε αυτούς που μας αγάπησαν αλλά ίσως για κάποιο λόγο δε μας αγαπούν πια!
Αφιερωμένη αυτή η βραδιά σε όσους λείπουν, σε όσους μας λείπουν..!
Αφιερωμένη στη ζωή που ξεκινάει μπροστά μας!
Γιατί ο Σεπτέμβρης σημαίνει μια καινούργια εποχή,,, μια καινούργια αρχή για όλους μας ...
Όπου λοιπόν κι αν μας βρει ο Σεπτέμβρης αυτή τη φορά και πάλι θα τα καταφέρουμε...
Γιατί αυτό οφείλουμε να κάνουμε!
Επειδή έρχονται δύσκολοι καιροί...κατά τους οποίους...επιτρέπεται να πέσεις...
Αλλά επιβάλλεται να σηκωθείς!
Γιατί έτσι είναι η ζωή!



Υ.Γ.  Ευχαριστώ τους ταιμς! γιατί χωρίς αυτούς ποτέ δε θα είχα χώρο και μέρος να πω το ποιηματάκι μου και να γίνομαι κάθε φορά ακόμη πιο ευτυχισμένη!
Στους Ταιμς λοιπόν!









                                                                                                                 Καλό Ξημέρωμα!
                                                                                                                         Μ.Ν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου